Γιατί τα πειράματα σε ζώα δε χρειάζονται! από το PCRM

Η ζωοτομία είναι μία από τις χειρότερες μορφές θεσμοθετημένης κακοποίησης ζώων στην κοινωνία μας. Είναι ανήθικο να καταδικάζουμε 10 εκατομμύρια σκεπτόμενα, αισθανόμενα ζώα σε μια ζωή μέσα σε ένα κλουβί εργαστηρίου και να τους προκαλούμε εκ προθέσεως πόνο, μοναξιά και φόβο. Επιπλέον, από ιατρικής σκοπιάς η «επιστήμη» αυτή:
~ Είναι κακή. Η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων αναφέρει ότι 92 στα 100 φάρμακα που περνούν τα τεστ σε ζώα, αποτυγχάνουν στους ανθρώπους.
~ Ξοδεύει πολύτιμο χρόνο, χρήμα και πόρους.
~ Είναι απαρχαιωμένη. Οι εκσυγχρονισμένοι επιστήμονες έχουν αναπτύξει μοντέρνες, εξανθρωπισμένες και αποτελεσματικές μεθόδους που δεν περιλαμβάνουν πειράματα σε ζώα

Η Επιτροπή Ιατρών Υπεύθυνης Ιατρικής (PCRM) με το παρακάτω άρθρο μας εξηγεί γιατί η ζωοτομία οδηγεί σε ανακριβή ιατρικά συμπεράσματα, ξόδεμα χρημάτων και χρόνου και ποιες είναι οι καλύτερες μέθοδοι για έρευνα.

Παρόλο που το μεγαλύτερο μέρος της ιατρικής έρευνας στην οποία στηριζόμαστε είναι κλινικής φύσεως, συχνά βλέπουμε αναφορές διαφόρων ειδών πειραμάτων σε ζώα. Τέτοια πειράματα είναι αμφιλεγόμενα, όχι μόνο για τις ηθικές τους πλευρές, αλλά επίσης γιατί τα αποτελέσματά τους μπορεί να μην εφαρμόζονται σε ανθρώπους. Αν, βασιζόμενοι σε πειράματα σε ζώα, περιορίζουμε την ικανότητά μας να βελτιώσουμε τη δημόσια υγεία;

Έρευνα στους κινδύνους του καπνίσματος παρείχε μερικά από τα πιο ισχυρά στοιχεία ότι τα πειράματα σε ζώα μπορούν να είναι επικίνδυνα και παραπλανητικά, δείχνοντας ότι δεν υπάρχει υποκατάστατο των ανθρωπίνων δεδομένων στην έρευνα των αιτιών για ανθρώπινες ασθένειες. Στις αρχές του 60’, το λόμπι της καπνοβιομηχανίας χρησιμοποίησε όλη την πολιτική και επιστημονική επιρροή που μπορούσε να συγκεντρώσει ενάντια στις προειδοποιήσεις για την υγεία σχετικά με το κάπνισμα. Ένα μόνο αποδεικτικό στοιχείο βοήθησε την υπόθεσή τους: τα πειράματα στα ζώα δεν έδειξαν ότι ο εισπνεόμενος καπνός προκαλεί καρκίνο. Μετά από έρευνα μετά την έρευνα, ζώα που εξαναγκάζονταν να εισπνέουν καπνό δεν πάθαιναν καρκίνο. Όπως έγραψε ο Clarence C. Little στο New England Journal of Medicine, στις 15 Ιουνίου του 1961, «Έγιναν πολλά τέτοια πειράματα και εδώ και στο εξωτερικό και κανένα δεν μπόρεσε να αναπαράγει καρκίνωμα στους πνεύμονες των ζώων.»

phpn42MCJAM.jpg

Ο Dr. Little εργάστηκε για την Επιτροπή Έρευνας της Καπνοβιομηχανίας και για το Εργαστήριο Jackson, ένα μεγάλης κλίμακας εκτροφείο ζώων. Χρησιμοποίησε τα αποτελέσματα των πειραμάτων στα ζώα για να ισχυριστεί ότι ο καρκίνος των πνευμόνων δε συνδέεται με το κάπνισμα. Αντ΄αυτού, ισχυρίστηκε ότι ο καρκίνος των πνευμόνων «είναι μια πρόκληση, ένα άλυτο πρόβλημα. Η αιτιολογία του πιθανότατα θα παραμείνει για καιρό ένα ανοιχτό ερώτημα.» Παρόλο που το συμπέρασμα του Little εξυπηρετούσε και τους δύο εργοδότες του, δεν προσέφερε βοήθεια στην ανθρώπινη υγεία. Πράγματι, σε ένα άλλο άρθρο που δημοσιεύτηκε σχεδόν το ίδιο διάστημα, ο Dr. Donald B. Effler της Κλινικής του Κλίβελαντ ισχυρίστηκε ότι τα πειράματα στα ζώα προσέφεραν ελάχιστη υποστήριξη στο σύνδεσμο καπνίσματος-καρκίνου, και ένας καπνιστής που δεν έχει ακόμα χρόνιο βήχα «διατρέχει κίνδυνο στην υγεία του.» Τα πειράματα στα ζώα ξεκάθαρα έκαναν περισσότερο κακό παρά καλό, καθυστερώντας τις προειδοποιήσεις σχετικά με το κάπνισμα.

Φυσικά, το αποδεικτικό στοιχείο – κλειδί προήλθε από έρευνες σε ανθρώπους. Είτε κάποιος κοιτάξει σε μεγάλους ανθρώπινους πληθυσμούς είτε σε ατομικούς καπνιστές, η σύνδεση μεταξύ καπνίσματος και καρκίνου είναι αναπόφευκτη, παρόλο που εξέλειπε τελείως στα πειράματα εισπνοών σε ζώα. Οπότε το ερώτημα είναι, μας έχουν παρασύρει σε άλλα αποτελέσματα τα πειράματα στα ζώα;

1. Ανακριβή αποτελέσματα

Η διατροφή είναι ένας ακόμη τομέας όπου τα πειράματα στα ζώα έχουν δημιουργήσει επαναλαμβανόμενα προβλήματα. Ενώ είναι εύκολο να ταΐσεις βιταμίνες, ή φυτικές ίνες τα ζώα και να ελέγξεις κατά πόσον τα ποσοστά θνησιμότητας ανεβαίνουν ή πέφτουν, ο συσχετισμός τους με τους ανθρώπους είναι περιορισμένος στην καλύτερη των περιπτώσεων, εξαιτίας τεράστιων διαφορών στη φυσιολογία μεταξύ των ειδών. Για παράδειγμα, αν η βιταμίνη C βοηθά στην πρόληψη του καρκίνου, ποιό είναι το αποτέλεσμα στην έρευνα του καρκίνου όταν τα ποντίκια και οι αρουραίοι συνθέτουν βιταμίνη C στο σώμα τους, σε αντίθεση με τους ανθρώπους που δεν το κάνουν; Παρομοίως, οι αρουραίοι διαφέρουν από τους ανθρώπους σε ζωτικής σημασίες ενζυμικές λειτουργίες. Για παράδειγμα, οι αρουραίοι έχουν πολύ μεγαλύτερη ενεργότητα της 5-δεσατουράσης του ενζυμικού συστήματος, ένα μέρος του μηχανισμού του σώματος για την επεξεργασία του λίπους στη διατροφή. Εξαιτίας αυτής της διαφοράς των ειδών, οι αρουραίοι «δεν είναι κατάλληλο ανθρώπινο μοντέλο» για μελέτη της επίδρασης του λίπους.

animal-testing.jpg

Παρόλο που οι αρουραίοι έχουν χρησιμοποιηθεί εκτεταμένα σε δοκιμές ποικίλων συμπληρωμάτων σιδήρου, αποδεικνύεται ότι οι αρουραίοι απορροφούν το σίδηρο πολύ διαφορετικά από τους ανθρώπους και δεν παρέχουν χρήσιμη πληροφορία. Σύμφωνα με μια αναφορά στο American Journal of Clinical Nutrition, “Οι έρευνές μας δείχνουν ότι τα τρωκτικά δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση της ποσοτικής σημασίας διατροφικών παραγόντων στον ανθρώπινο διατροφικό σίδηρο.»

Η έρευνα στα εγκεφαλικά είναι ακόμα ένα παράδειγμα. Για χρόνια, πειραματιστές χρησιμοποιούσαν πειράματα στα ζώα για να δημιουργήσουν εγκεφαλική βλάβη προκειμένου να προσομοιάσουν τις επιδράσεις του ανθρώπινου εγκεφαλικού. Έπειτα δοκίμασαν πειραματικά φάρμακα για να δουν κατά πόσον μειώνουν τη βλάβη στον εγκέφαλο. Όμως μια κριτική στο περιοδικό Stroke, που δημοσιεύτηκε από την Αμερικανική Ένωση Καρδιολογίας τον Ιανουάριο του 1990, ανέφερε ότι, από τις 25 διαφορετικές θεραπείες που δούλεψαν στα τρωκτικά, ούτε μια δε λειτούργησε στους ανθρώπινους ασθενείς. Όπως έγραψε με λύπη, τέτοια πειράματα σε ζώα όχι μόνο αποτύγχαναν να προοδεύσουν την επιστήμη, αλλά στην πραγματικότητα την παρεμπόδιζαν: «Κάθε φορά που μία από αυτές τις πιθανές θεραπείες παρατηρείται να είναι αποτελεσματική βασιζόμενη σε έρευνα σε ζώα, πολλαπλασιάζει περαιτέρω σε αριθμό τις έρευνες με ζώα και ανθρώπους δαπανώντας τεράστιες ποσότητες χρόνου και προσπάθειας για να αποδείξουν ότι η παρατήρηση έχει μικρή ή καμία συσχέτιση με την ανθρώπινη ασθένεια ή ότι ήταν απλά ένα τεχνούργημα του ζωικού μοντέλου και μόνο.»

Είναι απλά σπάνιες εξαιρέσεις ή είναι συνηθισμένη περίπτωση το να οδηγούν τα πειράματα σε ζώα τους ερευνητές εκτός στόχου; Ευρύτερα δεδομένα έρχονται από μια αναφορά του General Accounting Office των ΗΠΑ για την ασφάλεια όλων των νέων φαρμάκων που πωλήθηκαν τη δεκαετία μεταξύ 1976 και 1985. Όλα πέρασαν από τεστ σε ζώα πριν από την έγκρισή τους. Από τα 198 νέα φάρμακα για τα οποία ήταν διαθέσιμα τα δεδομένα, τα 102 (51,5%) ήταν πιο επικίνδυνα από τις ενδείξεις των τεστ σε ζώα που έγιναν προ πώλησης και των περιορισμένων ανθρώπινων τεστ, τόσο πολύ που χρειάστηκε είτε να αποσυρθούν είτε να αλλάξουν ετικέτα.

Όλοι οι γιατροί θυμούνται αρκετά παραδείγματα. Το Zomax ήταν ένα αναλγητικό που συχνά χρησιμοποιούνταν στις αρχές του 1980, όμως μετά την πρόκληση 14 θανάτων και εκατοντάδων αλλεργικών αντιδράσεων απειλητικών για τη ζωή, το φάρμακο αποσύρθηκε. Η Νομιφενσίνη προοριζόταν ως ένα νέο και λιγότερο τοξικό αντικαταθλιπτικό, και οι ψυχίατροι βομβαρδίζονταν από διαφημίσεις των φαρμακοβιομηχανιών πιέζοντας για το νέο μαγικό φάρμακο. Όμως πολλοί ασθενείς ασθένησαν και μερικοί πέθαναν, πιέζοντας τον κατασκευαστή να αποσύρει το προϊόν. Η Φενφλουραμίνη και η Δεξφενφλουραμίνη ήταν εξαιρετικά δημοφιλή φάρμακα για δίαιτα που λάμβαναν εκατομμύρια Αμερικανοί. Και τα δύο φάρμακα αποσύρθηκαν από την αγορά το 1997 μετά από δεκάδες άτομα που τα έπαιρναν και παρουσίασαν σοβαρές βλάβες στις βαλβίδες της καρδιάς. Τα πειράματα στα ζώα που υποτίθεται θα αποδείκνυαν την ασφάλεια αυτών των φαρμάκων δεν είχαν καμία ένδειξη για βλάβη στις βαλβίδες της καρδιάς. Κάθε ιατρείο λαμβάνει συχνές ειδοποιήσεις από κατασκευαστές φαρμακευτικών προϊόντων για απροσδόκητες παρενέργειες φαρμάκων που δεν είχαν εμφανιστεί στα τεστ.

Rabbit_test-1024x720.jpg

Οι διαφορές των ειδών είναι ένας λόγος γι’ αυτό το πρόβλημα. Ένας άλλος είναι η επίδραση του στρες. Το περιβάλλον του εργαστηρίου προκαλεί συνεχές και μόνιμο στρες. Τα ζώα ξεκινούν με τη μεταφορά τους ως φορτία και καταλήγουν στο μόνιμο περιορισμό του εργαστηρίου. Δεν μπορούν να κινηθούν ελεύθερα, ούτε για να πάνε παραπέρα από τις απεκκρίσεις τους, και ανά διαστήματα τα παίρνουν από τα κλουβιά τους για μετρήσεις, αιματολογικές εξετάσεις, χειρουργεία, μετρήσεις βάρους, ή ό,τι άλλο είναι στο πρόγραμμα του εργαστηρίου. Αυτά τα αποτελέσματα αποτελούν καθημερινότητα για το προσωπικό του εργαστηρίου, αλλά μπορεί να είναι τρομακτικά για τα ζώα. Όταν τα ζώα αγχώνονται, η ανοσοποιητική τους λειτουργία, τα επίπεδα ορμονών, τα ποσοστά καρκίνου και η ευαισθησία σε μολύνσεις από βακτήρια και ιούς, όλα αλλάζουν. Τα στρεσαρισμένα ζώα συχνά παρουσιάζουν ασθένειες ποικίλων ειδών, αφήνοντας τους πειραματιστές να διαλέγουν ποια συμπτώματα προκαλούνται από τα φάρμακα που χορηγούνται και ποια προκαλούνται από τις συνθήκες του εργαστηρίου ή άλλους άγνωστους παράγοντες. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι σαν ένα παζλ με 50 επιπλέον κομμάτια και χωρίς κανέναν τρόπο να ξεχωρίσεις ποια είναι τα άσχετα.

2. Χαμένα Χρήματα, Παρέκκλιση Προσοχής

Τα πειράματα σε ζώα μερικές φορές εστιάζουν την προσοχή των ερευνητών και τους πόρους, σε περιοχές που είναι μακριά από εκεί που μπορεί να θέλουν οι κλινικοί γιατροί. Τα πειράματα μεταμόσχευσης σε διαφορετικά μεταξύ τους είδη είναι ένα παράδειγμα. Η χρόνια ηπατίτιδα, μια σημαντική αιτία δυσλειτουργίας του ήπατος, είναι μια σοβαρή ασθένεια που σκοτώνει περίπου 6000 Αμερικανούς κάθε χρόνο. Ωστόσο, μερικές υπάρχουσες θεραπείες έχουν ένα ποσοστό επιτυχίας. Περίπου το 20% των ασθενών καθαρίζουν τον ιό της ηπατίτιδας μετά από μεταμόσχευση ήπατος από άνθρωπο. Άλλες υποσχόμενες θεραπείες περιλαμβάνουν ιντερφερόνη άλφα και ανοσοσφαιρίνη κατά της ηπατίτιδας Β, και χρειάζεται να εκκαθαριστούν και να μελετηθούν σε κλινικό περιβάλλον.

Μερικοί πειραματιστές ωστόσο, προχώρησαν με ένα πολύ διαφορετικό πλάνο: μια σειρά από μεταμοσχεύσεις συκωτιού από μπαμπουίνο σε άνθρωπο, ένα πείραμα που απαιτούσε εκατομμύρια δολάρια και πολλές ζωές – ανθρώπων και ζώων – με μικρή πιθανότητα για βραχυπρόθεσμη επιτυχία. Δύο ασθενείς που μεταμοσχεύθηκαν με συκώτι μπαμπουίνου, πέθαναν σύντομα. Κανείς τους δεν μπορούσε να μεταμοσχευθεί με ανθρώπινο συκώτι, εξαιτίας της έλλειψης οργάνων και το φόβο ότι εξαιτίας της ανεπάρκειας σε όργανα και το φόβο ότι ένα νέο ανθρώπινο συκώτι μπορεί να ξαναμολυνθεί από ηπατίτιδα. Σε 33 πρότερες μεταμοσχεύσεις άλλων οργάνων από μπαμπουίνους ή χιμπατζήδες, κανένας ασθενής δεν επέζησε όσο ο πρώτος αποδέκτης οργάνου προερχόμενου από ζώο, που πέθανε μόλις 9 μήνες μετά το πείραμα, το 1963.

Παρόμοιο πάθημα υπήρξε από την τραγωδία της Baby Fae στη Loma Linda της California. Το άτυχο παιδί γεννήθηκε με μια δυσμορφία στην καρδιά. Της έγινε μεταμόσχευση καρδιάς μπαμπουίνου και πέθανε 20 μέρες αργότερα. Μια καλύτερη θεραπεία, η διαδικασία Norwood που αποκαθιστά την παιδική καρδιά, αρνήθηκε να γίνει στο παιδί και ο χειρουργός ποτέ δεν αναζήτησε ανθρώπινο δότη.

funny_monkey_picture_147.jpg

Προκειμένου να σταματήσει το σώμα να απορρίπτει το όργανο του ζώου, χρησιμοποιούνται ισχυρά φάρμακα για να καταστείλουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Το αποτέλεσμα είναι η απώλεια των φυσιολογικών αμυνών του σώματος ενάντια στους ιούς, τα βακτήρια και τον καρκίνο. Ο πρώτος αποδέκτης συκωτιού από μπαμπουίνο πέθανε από γενικευμένη μυκητισιακή λοίμωξη του εγκεφάλου. Ο δεύτερος πέθανε από ολική κοιλιακή λοίμωξη.

Σε μερικές περιπτώσεις, τα πειράματα στα ζώα καταναλώνουν σημαντικά χρηματικά ποσά και άλλους πόρους, ενώ άλλες έρευνες χρειάζεται να πηγαίνουν παρακαλώντας. Για παράδειγμα, υπήρξαν πολυάριθμα πειράματα που προσδοκούσαν να προκαλέσουν και να αποτρέψουν καρκίνο σε ποντίκια, ενώ διεξάχθηκαν μόνο λίγες μελέτες διατροφικής παρέμβασης που προσδοκούσαν να μειώσουν τον καρκίνο σε γυναίκες ή άνδρες. Παρομοίως, η αποτροπή του διαβήτη στα ποντίκια μελετήθηκε ενδελεχώς, ενώ ερευνητές που επιζητούσαν να ερευνήσουν τα μέσα για να αποτρέψουν το διαβήτη σε παιδιά πασχίζουν για επιδότηση. Μελέτες που έχουν να κάνουν με ανθρώπινη εμπλοκή χάνουν, ενώ μεγάλο κομμάτι της πίτας στη χρηματοδότηση ερευνών δίνεται στα πειράματα σε ζώα.

Στο όνομα της έρευνας για γενετικές ανωμαλίες, οι πειραματιστές σφράγισαν και έραψαν τα βλέφαρα μωρών γατιών, αφήνοντάς τα συρραμμένα για έναν ολόκληρο χρόνο, ενώ άλλα γατάκια εκτράφηκαν στο σκοτάδι για ολόκληρη τη ζωή τους. Οι πειραματιστές ήθελαν να δείξουν ότι στερώντας από τις γάτες τη φυσιολογική τους όραση θα προλάμβαναν τη φυσιολογική ανάπτυξη του εγκεφάλου τους, παρά το γεγονός ότι είναι ήδη γνωστό πως αλλαγές στην όραση ή τις άλλες αισθήσεις μπορούν να επηρεάσουν τον εγκέφαλο. Άλλοι πειραματιστές πληρώθηκαν ώστε να χορηγούν ενέσεις κοκαΐνης καθημερινά σε έγκυες γάτες για να εξετάσουν την επίδραση της προγεννησιακής έκθεσης σε κοκαΐνη σε σχέση με την εκμάθηση του χώρου. Πειραματιστές δέχτηκαν ακόμη και επιχορηγήσεις για να αποκεφαλίσουν νεογέννητα οπόσουμ για να συγκρίνουν ανάπτυξή των γονάδων τους (όργανο που παράγει γαμέτες) σε σχέση με αυτή άλλων ειδών που φέρουν μάρσιπο.

Εν τω μεταξύ, η χρηματοδότηση επιδημιολογικών ερευνών μεγάλης κλίμακας, κλινικών δοκιμών, και προγραμμάτων παρακολούθησης γενετικών ανωμαλιών που υπόσχονται τη διευκρίνιση των αιτιών συγγενών παραμορφώσεων, δεν είναι στο άμεσο μέλλον.

3. Ο Παράγοντας Χρόνος

Τα πειράματα στα ζώα είναι ανάμεσα στις πιο αργές μεθόδους για τον προσδιορισμό των κινδύνων για την υγεία, και μερικές φορές καθυστερούν τα κατάλληλα μέτρα για τη δημόσια υγεία. Το Alar, το χημικό για τη ρύθμιση της ανάπτυξης που χρησιμοποιείται από καλλιεργητές μήλων, αποδείχτηκε να είναι ένα πιθανό καρκινογόνο μετά από ανάλυση της χημικής τους δομής μέσω υπολογιστή. Ωστόσο, επιτράπηκε να παραμείνει στην αγορά ενώ είχαν διεξαχθεί τα πειράματα σε ζώα. Τα πειράματα σε ζώα δεν προσέφεραν ιδιαίτερη βοήθεια στο να τεθεί το ερώτημα: μερικά ζώα απέκτησαν καρκίνο ενώ άλλα όχι, και τα αποτελέσματα παραμένουν ακόμη ένα ζήτημα ταραχώδους διένεξης. Καθώς τα συνηθισμένα καρκινικά τεστ σε τρωκτικά απαιτούν δυο χρόνια έκθεσης σε χημικά για κάθε ζώο, ακολουθούμενη από περισσότερα χρόνια εξετάσεων σε δείγματα οργάνων, δεν υπάρχει κανένα διαθέσιμο αποτέλεσμα ούτε στα 5 με 10 χρόνια. Και επειδή τα πειράματα σε ζώα συχνά βγάζουν αμφιλεγόμενα αποτελέσματα (τα αποτελέσματα των πειραμάτων σε αρουραίους διαφέρουν από των ποντικιών στο 30% περίπου των περιπτώσεων), συχνά οδηγούν μόνο σε περισσότερα πειράματα προσδοκώντας να λυθούν οι αμφιβολίες. Στην περίπτωση του Alar, μετά από 25 χρόνια υπολογιστικών αναλύσεων που έδειξαν την πιθανότητα της πρόκλησης καρκίνου, τα πειράματα στα ζώα διεξάγονταν ακόμη. Τα πειράματα σε ζώα εξυπηρετούσαν κυρίως στο να εξαγοράσουν χρόνο για τον κατασκευαστή, καθυστερώντας την απομάκρυνση του Alar από την αγορά.

4. Καλύτερη Έρευνα: Μελέτες Πληθυσμών, Κλινικές Έρευνες, Μέθοδοι In Vitro

(in vitro δηλαδή σε δοκιμαστικό σωλήνα ή γενικότερα σε ελεγχόμενες συνθήκες)

Εάν ο στόχος μας είναι μια καλύτερη κατανόηση των ανθρώπινων ασθενειών, δεν υπάρχει αντικατάστατο μιας μεγάλης επένδυσης σε έρευνες με ανθρώπινο πληθυσμό και κλινική έρευνα. Έρευνες μεγάλου πληθυσμού έδειξαν τις συνδέσεις μεταξύ του καπνίσματος και του καρκίνου, ανάμεσα στη χοληστερόλη και τα καρδιαγγειακά νοσήματα, και ανάμεσα στην υψηλή αρτηριακή πίεση και το εγκεφαλικό. Αποκάλυψαν πώς ο ιός του AIDS μεταδίδεται, και αποτρέπεται η ασθένεια.

Κλινικές έρευνες σε ανθρώπους αποκάλυψαν ότι η παγκρεατική βλάβη ήταν η αιτία του διαβήτη πολύ πριν οι Banting και Best τρέξουν τα πασίγνωστα πειράματά τους σε σκύλους, και οδήγησαν σε αναρίθμητες προόδους σε κάθε τομέα της φαρμακευτικής. Ένα κεντρικό άρθρο στο περιοδικό Stroke ανέφερε ότι «οι απαντήσεις σε πολλά από τα ερωτήματά μας αναφορικά με την υποβόσκουσα παθοφυσιολογία και θεραπεία του εγκεφαλικού δεν έγκεινται στις συνεχείς προσπάθειες να μοντελοποιηθεί η ανθρώπινη κατάσταση τέλεια στα ζώα, αλλά στην ανάπτυξη τεχνικών για τη διευκόλυνση της μελέτης περισσότερων λεπτομερειών για το βασικό μεταβολισμό, την παθοφυσιολογία και την ανατομική απεικόνιση σε ζώντες ανθρώπους.» Η αξονική τομογραφία (CT), η τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίου (PET), η απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI), και άλλες μέθοδοι εξάγουν πολύτιμα δεδομένα στη διαδικασία της θεραπείας των ασθενών. Ζωτικής σημασίας πληροφορίες μπορούν εύκολα και ηθικά να εξαχθούν από ανθρώπινα υποκείμενα στη διαδικασία της θεραπείας ή σε εκτεταμένες επιδημιολογικές μελέτες, και τέτοια δεδομένα είναι μακράν περισσότερο χρήσιμα από τις μελέτες σε ζώα.

Η αξία των επιδημιολογικών μελετών και των ανθρώπινων κλινικών δοκιμών αποδεικνύεται ξεκάθαρα στις έρευνες γενετικών ανωμαλιών. Ενώ η εμφάνιση των περισσότερων γενετικών ανωμαλιών είναι σε άνοδο, έρευνα βασισμένη σε ανθρώπους αποκάλυψε τρόπους πρόληψης ορισμένων σημαντικών δυσπλασιών. Μελέτες παρατήρησης ανέδειξαν το συσχετισμό μεταξύ της έλλειψης φολικού οξέως και των δυσπλασιών του νευρικού σωλήνα, και οδήγησαν σε κλινικές δοκιμές παρέμβασης επιβεβαιώνοντας ότι με συμπλήρωση φολικού οξέως μπορεί να προληφθεί ως και το 70% των περιπτώσεων δισχιδούς ράχης ή και άλλων δυσπλασιών του νευρικού σωλήνα. Η ανακάλυψη του εμβρυικού αλκοολικού συνδρόμου (FAS) έγινε μέσα από μελέτες παρατήρησης σε ανθρώπους, εξηγώντας πολλές περιπτώσεις ανωμαλιών του προσώπου, καθυστερημένης ανάπτυξης και εγκεφαλικής εμπλοκής.

Μια εκπληκτική πρόσφατη επιτυχία δοκιμών ανθρώπινων πειραμάτων είναι η ταυτοποίηση θειικού μαγνησίου ως μια προφύλαξη ενάντια στη νοητική καθυστέρηση και την εγκεφαλική παράλυση σε πολύ χαμηλού βάρους γέννησης βρεφών. Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι οι εγκεφαλικές αιμορραγίες είναι πολύ λιγότερο πιθανές να εμφανιστούν σε παιδιά των οποίων οι μητέρες είχαν προεκλαμψία. Δεν ήταν η προεκλαμψία που προστάτευε τα παιδιά, ήταν το θειικό μαγνήσιο που συνήθως χρησιμοποιείται για να τη θεραπεύσει. Ακολουθώντας αυτή την ανακάλυψη, οι ερευνητές κοίταξαν το πόσο συχνά εμφανιζόταν η εγκεφαλική παράλυση και η νοητική καθυστέρηση σε βρέφη χαμηλού βάρους γέννησης στη Γεωργία. Ανακάλυψαν ότι το θειικό μαγνήσιο προστατεύει ενάντια και στις δύο καταστάσεις. Στις περιπτώσεις πολύ χαμηλού βάρους γέννησης παιδιών, η θεραπεία της μητέρας με θειικό μαγνήσιο μπορούσε ενδεχομένως να προλάβει το 63% των περιπτώσεων εγκεφαλικής παράλυσης και το 49% των περιπτώσεων της νοητικής καθυστέρησης.

Άλλες μέθοδοι δείχνουν επίσης τη δύναμή τους. Όταν το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου (NCI) απέρριψε τα πειράματά του σε ποντίκια για την επιλογή πιθανών νέων αντικαρκινικών θεραπειών εξαιτίας των ανησυχιών ότι τα αποτελέσματα στα ποντίκια δεν εφαρμόζονται στους ανθρώπους, το NCI άρχισε να χρησιμοποιεί ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα, που συλλέχθηκαν από καρκινοπαθείς κατά τη διάρκεια επέμβασης ρουτίνας και που διατηρούνταν ζωντανά σε τυποποιημένες κυτταροκαλλιέργειες. Η κυτταρική μέθοδος είναι οικονομική, γρήγορη, και σε αντίθεση με τα πειράματα σε ζώα, εμπλέκει τα σωστά είδη.

Κυτταρικές εξετάσεις, βοηθούμενες από αναλύσεις υπολογιστών, μπορούν να προβλέψουν κατά πόσο τα χημικά είναι πιθανώς καρκινογόνα. Μπορούν να το κάνουν μέσα σε μέρες, και όχι χρόνια όπως απαιτείται στα πειράματα σε ζώα. Το Ames test για παράδειγμα, είναι μια μέθοδος που έχει καθιερωθεί εδώ και πολύ καιρό, και δείχνει το κατά πόσο τα χημικά μπορούν να προκαλέσουν χρωμοσωμική βλάβη, που είναι το πρώτο βήμα στον καρκίνο. Το Ames test, χρησιμοποιεί βακτήρια σαλμονέλας, είναι οικονομικό και ακριβές. Το τεστ δε λειτουργεί με όλα τα είδη των χημικών δοκιμών, ωστόσο δεδομένου ότι αυτό που χρειάζεται είναι μια σειρά από γρήγορα κυτταρικά τεστ που παρέχουν καλύτερα αποτελέσματα από οποιοδήποτε μεμονωμένο τεστ από μόνο του. Πολλά τέτοια τεστ υπάρχουν ήδη, και άλλα είναι υπό ανάπτυξη.

Τα τέλη του 1996 έφεραν δύο πολυαναμενόμενες ανακαλύψεις. Πρώτον, μια νέα μελέτη έδειξε ότι πειράματα ασφαλείας που χρησιμοποιούν ανθρώπινα κύτταρα είναι πιο ακριβή από τα πειράματα σε ζώα. Δεύτερον, μια νέα εταιρεία ξεκίνησε να προσφέρει μεθόδους ανάπτυξης νέων φαρμάκων χωρίς ζώα καθόλου.

Στο Κέντρο Αξιολόγησης των In Vitro Κυτταροτοξικών Τεστ (MEIC), ερευνητές από τις ΗΠΑ, την Ευρώπη, την Ιαπωνία και άλλες χώρες, δοκίμασαν 68 διαφορετικές μεθόδους δοκιμαστικού σωλήνα για να προβλέψουν την τοξικότητα 50 διαφορετικών χημικών, όπως ασπιρίνη, διγοξίνη, διαζεπάμη (Valium), νικοτίνη, μαλαθείο και λινδάνιο. Οι επιδράσεις αυτών των χημικών στους ανθρώπους ήταν ήδη γνωστές από τα κέντρα δηλητηριάσεων. Ο στόχος της μελέτης ήταν να δει πόσο καλά αντιστοιχούσαν τα κυτταρικά τεστ στην πραγματική ανθρώπινη εμπειρία και να τα συγκρίνουν με δεδομένα που είχαν προαναφερθεί για τα πειράματα σε ζώα.

Πειράματα LD50 σε αρουραίους – πειράματα θανάσιμης δόσης που μετρούν τη δόση του χημικού που σκοτώνει το 50% των ζώων στα οποία χορηγείται – ήταν μόνο κατά 59% ακριβή, και τα πειράματα σε ποντίκια ήταν κατά 70% ακριβή. Όμως ο μέσος όρος των πειραμάτων σε ανθρώπινα κύτταρα ήταν κατά 77% ακριβής. Η ακρίβεια εκτοξεύθηκε στο 80% όταν τα αποτελέσματα από τρία διαφορετικά πειράματα σε ανθρώπινα κύτταρα συνδυάστηκαν.

Με προσωπικό που προηγουμένως ήταν στην φαρμακευτικές εταιρείες Glaxo Wellcome, SmithKline Beecham, και Shire Pharmaceuticals, η Pharmagene Laboratories, που έχει βάση στο Royston της Αγγλίας, έγινε η πρώτη εταιρεία που διεξήγαγε την ανάπτυξη και πειραματισμό νέων φαρμάκων χρησιμοποιώντας ανθρώπινους ιστούς και αποκλειστικά εξελιγμένες τεχνολογίες υπολογιστών. Με εργαλεία από τη μοριακή βιολογία, τη βιοχημεία και την αναλυτική φαρμακολογία, η Pharmagene διεξάγει εκτεταμένες μελέτες στα ανθρώπινα γονίδια και ερευνά πώς τα φάρμακα επηρεάζουν τις ενέργειες αυτών των γονιδίων ή τις πρωτεΐνες που φτιάχνουν. Ενώ μερικοί χρησιμοποίησαν ζωικούς ιστούς για αυτό το σκοπό, οι επιστήμονες της Pharmagene πιστεύουν ότι η διαδικασία της ανακάλυψης είναι πολύ περισσότερο αποτελεσματική με ανθρώπινους ιστούς.

Μεταφρασμένο άρθρο από PCRM.

 

Copyright © 2014-2018 Vegan for life Greece® All Rights Reserved.
Aπαγορεύεται η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση,  «μεταφόρτωση» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά ή περιληπτικά χωρίς την  προηγούμενη συναίνεση της Vegan for life Greece.
Eπιτρέπεται η αναδημοσίευση υλικού για λόγους προβολής γεγονότων και δραστηριοτήτων της VFLG, με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρεται η πηγή και δε θα θίγονται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν θα τροποποιούνται, αλλοιώνονται ή διαγράφονται εμπορικά σήματα.
Ό,τι άλλο περιλαμβάνεται στις ηλεκτρονικές σελίδες του παρόντος ιστότοπου και αποτελεί κατοχυρωμένα σήματα και προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων, ανάγεται στη δική τους σφαίρα ευθύνης και ουδόλως έχει να κάνει με τον ιστότοπο της VFLG.

Advertisements