5 Πράγματα Που Πρέπει Να Σταματήσουμε Να Πιστεύουμε Για Τους Ζωολογικούς Κήπους

Ακούμε πολλές δικαιολογίες για τη διατήρηση των ζώων σε αιχμαλωσία. Είναι όμως αυτές οι δικαιολογίες βασισμένες σε στοιχεία, ή είναι απλά όσα θέλουν οι ζωολογικοί κήποι να πιστεύουμε; Εδώ είναι 5 πράγματα που ακούμε για τους ζωολογικούς κήπους, και τους λόγους που πρέπει να τους ξανασκεφτούμε.

Μυθος 1: «Οι ζωολογικοί κήποι υπάρχουν για προστασία»

Ενώ μερικοί ζωολογικοί κήποι μπορεί να συμβάλλουν σε μικρό βαθμό σε προγράμματα συντήρησης, η πλειοψηφία των ειδών ζώων στους ζωολογικούς κήπους δεν είναι στη λίστα των ειδών που απειλούνται με εξαφάνιση, και αυτά που είναι, το πιθανότερο να μην επανενταχθούν στο φυσικό τους περιβάλλον. Μία έρευνα που διεξήχθη από την Κοινότητα Προστασίας Αιχμάλωτων Ζώων (CAPS) ανακάλυψε ότι σχεδόν τα μισά ζώα σε προγράμματα αναπαραγωγής στην ΕΕ δεν απειλούνταν καν από εξαφάνιση στη φύση.

28547957_1561781467270755_1137094515_o.jpg

Η αλήθεια είναι ότι οι ζωολογικοί κήποι υπάρχουν κυρίως για το κέρδος. Ένα από τα μεγαλύτερα ισχυρά χαρτιά των ζωολογικών κήπων είναι τα μωρά ζώα. Τα μωρά συχνά εκτρέφονται ακόμα και όταν δεν υπάρχει αρκετός χώρος για να συντηρηθούν, καταλήγοντας αναπόφευκτα στο «περίσσευμα» ζώων. Οι στρατηγικές για τη διαχείριση του περισσεύματος είναι από τα πιο καλά κρυμμένα μυστικά των μοντέρνων ζωολογικών κήπων. Το 2014, ο κόσμος αντέδρασε με σοκ και οργή όταν μια υγιή δίχρονη καμηλοπάρδαλη που ονομαζόταν Marius, τη σκότωσαν και την έκοψαν σε κομμάτια μπροστά σε θεατές στο Ζωολογικό Κήπο της Κοπεγχάγης. Το σώμα της δόθηκε μετά ως τροφή στα λιοντάρια.

Σε απάντηση της ευρύτατης κριτικής, ο Επιστημονικός Διευθυντής του Ζωολογικού Κήπου της Κοπεγχάγης Bengt Holst, υπερασπίστηκε την απόφαση, λέγοντας ότι ο ζωολογικός κήπος είχε ένα περίσσευμα καμηλοπαρδάλων και πως αυτό είναι κάτι που «γίνεται κάθε μέρα», απλά όχι δημόσια. Μετά από ένα μικρό διάστημα, ο Ζωολογικός Κήπος της Κοπεγχάγης βρισκόταν και πάλι στις ειδήσεις για τη θανάτωση τεσσάρων υγιών λιονταριών για να κάνει χώρο για ένα νέο αρσενικό λιοντάρι που ήθελαν να εκθρέψουν.

Τα παρόμοια πρότυπα ζωολογικών κήπων στην Αυστραλία οδηγούν σε παρόμοιες κρίσεις σχετικά με το «περίσσευμα ζώων», αλλά αυτές οι «διαχειριστικές» αποφάσεις σπάνια δημοσιεύονται. Οι ζωολογικοί κήποι επίσης έχουν τη συνήθη τακτική της ανταλλαγής και μεταφοράς σε άλλη περιοχή, ζώων που θεωρούνται ότι δεν αποφέρουν πια κέρδος ή δεν πληρούν τις προδιαγραφές για τα αναπαραγωγικά σχήματα.

Η ανταλλαγή ζώων με άλλους ζωολογικούς κήπους μπορεί να είναι εξαιρετικά στρεσογόνος για τα ζώα που αλλάζουν περιβάλλον, καθώς αφήνουν πίσω τους κοινωνικούς δεσμούς και επαφές με τις οποίες μεγάλωσαν και συνήθισαν. Όπως και στα θαλάσσια πάρκα, για τους ζωολογικούς κήπους τα συμφέροντα των ζώων συχνά έρχονται δεύτερα της επισκεψιμότητας των επισκεπτών και του να βγάλουν χρήματα.

«Στους ζωολογικούς κήπους, εκτός από τον ντροπιασμό των ζώων, η θανάτωσή τους είναι μια συνήθης πρακτική, κάτι που προξενείται όχι μόνο ως ατύχημα… αλλά ως μέρος της λειτουργίας τους.»
~ Dr. Matthew Chrulew, Ακαδημαϊκός του Πανεπιστημίου του Curtin και ειδικός ζωολογικών κήπων

Γεγονός: Οι ζωολογικοί κήποι υπάρχουν για το κέρδος.

Μύθος 2: «Ο ζωολογικός κήπος είναι ο καλύτερος τρόπος να μάθουμε για τα ζώα.»

Ένας ζωολογικός κήπος μπορεί να σε μάθει πολλά για το πώς συμπεριφέρονται τα ζώα σε αιχμαλωσία, αλλά θα σε μάθουν πολύ λίγα για τη συμπεριφορά των ζώων στη φύση. Παρόλο που οι περισσότεροι μοντέρνοι ζωολογικοί κήποι κάνουν προσπάθειες για να προσφέρουν στα ζώα ένα πιο φυσικό περιβάλλον, τα περισσότερα αιχμάλωτα ζώα, είναι ανίκανα να ζήσουν κατά τον τρόπο που θα το έκαναν φυσιολογικά και μερικά μπορεί να είναι και σε φαρμακευτική αγωγή για να τροποποιηθεί η συμπεριφορά τους. (Δείτε το σημείο 4.)

28555448_1561781440604091_1146080064_o.jpg

Ίσως εκείνοι που επισκέπτονται ζωολογικούς κήπους να το αναγνωρίζουν αυτό. Μία έρευνα για τη συμπεριφορά επισκεπτών σε τέσσερεις ζωολογικούς κήπους στις ΗΠΑ ανακάλυψε ότι μόνο το 6% των επισκεπτών είπαν ότι πηγαίνουν σε ένα ζωολογικό κήπο για να μάθουν περισσότερα για τα ζώα, ενώ το 86% των επισκεπτών είπαν ότι πηγαίνουν στο ζωολογικό κήπο για «κοινωνικούς και ψυχαγωγικούς σκοπούς».

Τον πρώτο καιρό της δημοτικότητας των ζωολογικών κήπων η τηλεόραση δεν ήταν ακόμα καθημερινή πραγματικότητα για τους ανθρώπους. Σήμερα, με διαφωτιστικά και ενημερωτικά ντοκιμαντέρ για τη φύση, διαδραστικά εκπαιδευτικά εργαλεία στο ίντερνετ και την αυξανόμενη ευκολία και προσιτότητα διεθνών ταξιδιών, έχουμε την ευκαιρία να μάθουμε για τα ζώα βλέποντάς τα στο φυσικό τους σπίτι. «Μαθαίνοντας» για τα ζώα κρατώντας τα κλειδωμένα, δεν είναι μόνο αναποτελεσματικό, είναι απαρχαιωμένο.

Γεγονός: Ο καλύτερος τρόπος να μάθεις για τα ζώα είναι στο φυσικό τους περιβάλλον.

Μύθος 3: «Οι ζωολογικοί κήποι είναι ένα φυσιολογικό μέρος της κοινωνίας»

Δεν υπάρχει τίποτα το φυσικό στο να ζει ένα πιγκουίνος, μια καμηλοπάρδαλη ή ένας ελέφαντας στο κέντρο μιας Αυστραλιανής πόλης. Το έχουμε αποδεκτεί ως μέρος μιας υγιούς κοινωνίας. Μόνο όταν τα πράγματα πηγαίνουν στραβά, μας γίνεται η υπενθύμιση ότι ένας ζωολογικός κήπος στην πόλη δεν είναι μέρος για ένα ζώο.

28579988_1561781377270764_1751465897_o.jpg

Φέτος, μία πλημμύρα στη Georgia κατέστρεψε τα περιφράγματα στο ζωολογικό κήπο του Tbilisi και βρέθηκαν δεκάδες ζώα από το ζωολογικό κήπο να έχουν εξαπολυθεί στους δρόμους, συμπεριλαμβανομένων λιονταριών, αρκούδων, λύκων και ιπποποτάμων.

«Περίπου 20 λύκοι, 8 λιοντάρια, λευκές τίγρεις, τίγρεις, τσακάλια, τζάγκουαρ πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν από ειδικές δυνάμεις ή αγνοούνται.»
~ Mzia Sharashidze, εκπρόσωπος του ζωολογικού κήπου του Tbilisi

Αν κοιτάξουμε πίσω στην ιστορία, βλέπουμε ότι το να κρατάς ζώα σε αιχμαλωσία έχει αφήσει μια σειρά από καταστροφές…

•    2015: Φύλακες στο ζωολογικό κήπου του Duisburg στη Γερμανία, πυροβόλησαν και σκότωσαν έναν αρσενικό ουρακοτάγκο που προσπάθησε να δραπετεύσει, λέγοντας ότι ένα ηρεμιστικό θα έπαιρνε πολλή ώρα για να δράσει.
•   2015: Δεκάδες ζώα – συμπεριλαμβανομένων λιονταριών, τίγρεων, μαϊμούδων και κροκόδειλων – πέθαναν από πείνα ή δίψα στο ζωολογικό κήπο του Khan Younis στη Λωρίδα της Γάζας, όταν αφέθηκαν χωρίς φροντίδα κατά την Ισραηλινοπαλαιστινιακή διαμάχη.
___2012: Μία πολική αρκούδα στο ζωολογικό κήπο του Μπουένος Άιρες, πέθανε από την υπερθέρμανση. (Μία ακόμα στρεσαρισμένη από τη ζέστη και καταπιεσμένη πολική αρκούδα που ονομάζεται Arturo κρατείται στο ζωολογικό κήπο Αργεντινής και παρά τη δημόσια πίεση, ο διευθυντής του ζωολογικού κήπου αρνήθηκε να του αλλάξει τοποθεσία.)
___2007: Έγινε ευθανασία σε ένα καγκουρό, όταν χτυπήθηκε από ένα τραίνο, καθώς περνάει τραίνο μέσα από το ζωολογικό κήπο του Cleveland.
___2004: Ένας 13χρονος αρσενικός γορίλας, ο Jabari, δραπέτευσε από το ζωολογικό κήπο του Dallas και πυροβολοθήκε και σκοτώθηκε από την αστυνομία.
___2002: Η πλημμύρα στις εγκαταστάσεις του ζωολογικού κήπου της Πράγας, οδήγησαν στην ευθανασία έναν ελέφαντα και έναν ιπποπόταμο για να τους «σώσουν» από πνιγμό.
___2000: Μία 18χρονη αρκούδα Βραδύπους με το όνομα Medusa πέθανε από αφυδάτωση όταν οι υπεύθυνοι του ζωολογικού κήπου του Τολέδο την κλείδωσαν σε ένα καταγώγιο για να πέσει σε χειμερία νάρκη, μη γνωρίζοντας ότι το είδος της δεν πέφτει σε χειμερία νάρκη.

Έχουμε γεννηθεί σε μία κοινωνία που αποδέχεται ως δεδομένους τους ζωολογικούς κήπους αλλά η ανακάλυψή τους χρονολογείται χιλιάδες χρόνια πριν – σε μια εποχή όπου τους ανθρώπους που φαίνονταν διαφορετικοί, τους τοποθετούσαν ως θεάματα επίσης. Πλέον έχουμε απεριόριστες επιλογές για ψυχαγωγία, για να μην αναφέρουμε την πολύ ευρύτερη γνώση για την επίγνωση και τις ανάγκες των ζώων. Στη σημερινή κοινωνία, το να παρατηρούμε τα ζώα πίσω από τζάμια είναι τραγικά αναχρονιστικό. Σαφέστατα δε χρειάζεται και σπάνια (αν όχι ποτέ) εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ζώων.

Η Costa Rica το αναγνώρισε και το 2013 ξεκαθάρισε ότι θα έκλεινε όλους τους ζωολογικούς κήπους απελευθερώνοντας τα ζώα που μπορούσαν να επανενταχθούν στη φύση (τα υπόλοιπα θα φροντίζονταν σε καταφύγια ή θα ζήσουν τη ζωή τους σε φυσικά πάρκα.) Ποιά θα είναι η επόμενη χώρα που θα πάρει αυτή τη συμπονετική απόφαση;

«Το μόνο πλάσμα σε αυτή τη γη, του οποίου η φυσική τοποθεσία είναι ένας ζωολογικός κήπος, είναι ο υπάλληλος του ζωολογικού κήπου. «
~ Robert Brault

Γεγονός: Δεν υπάρχει τίποτα το «φυσιολογικό» στους ζωολογικούς κήπους. Τα άγρια ζώα ανήκουν στη φύση, και όχι στις πόλεις σε αιχμαλωσία.

Μύθος 4: «Τα ζώα στους ζωολογικούς κήπους είναι ευτυχισμένα.»

Τα ζώα που είναι σε αιχμαλωσία σε όλο τον κόσμο, έχει καταγραφεί να παρουσιάζουν σημάδια στρες και κατάθλιψης. Στην πραγματικότητα, το ψυχολογικό στρες στα ζώα του ζωολογικού κήπου είναι τόσο σύνηθες, που έχει και δικό του όνομα: «Zoochosis» (δηλαδή ψύχωση του ζωολογικού κήπου).

Η Zoochosis μπορεί να περιλαμβάνει το κούνημα, την ταλάντευση, το υπερβολικό βάδισμα μπρος πίσω, τις στροφές, το στρίψιμο του αυχένα, τον αυτοακρωτηριασμό, το υπερβολικό γλείψιμο, το δάγκωμα, τον εμετό και την κοπροφαγία (την κατανάλωση των εκκρίσεων).

Αυτά τα χαρακτηριστικά είναι ασυνήθιστα ανάμεσα στα υγιή και ευτυχισμένα ζώα στη φύση. Όταν κρατούνται σε αιχμαλωσία, τα ζώα στερούνται τη δυνατότητα να εκφράσουν τις φυσικές τους επιθυμίες και το αποτέλεσμα που έχει συχνά αυτό στη νοητική και συναισθηματική τους υγεία είναι τραγικά ξεκάθαρο με τη μορφή της Zoochosis. Τέτοια συμπεριφορά, όταν παρουσιάζεται από περιορισμένα ή ενοχλημένα ζώα σε άλλες καταστάσεις, αναφέρεται συνήθως ως «στερεοτυπική συμπεριφορά» και αναγνωρίζεται από τους επιστήμονες ως ένας ξεκάθαρος δείκτης σοβαρότατων θεμάτων ευζωίας των ζώων.

Ακόμα πιο λυπηρό, είναι ότι για να αντιμετωπιστούν αυτά τα προβλήματα, οι ζωολογικοί κήποι διεθνώς, είναι γνωστό ότι χορηγούν ναρκωτικά στα επηρεασμένα ζώα. Στο βιβλίο της Animal Madness, η Laurel Braitman λέει ότι η πρακτική της χορήγησης αντικαταθλιπτικών στα ζώα είναι εκπληκτικά συνήθης. «Σε κάθε ζωολογικό κήπο όπου μιλούσα σε κάποιον, χορηγούνταν κι ένα ψυχοφάρμακο.»

Μία περίπτωση που μοιράζεται η Braitman είναι αυτή μιας πολικής αρκούδας με το όνομα Gus που ζούσε στο ζωολογικό κήπο του Central Park. Ο Gus άρχισε να κολυμπά μανιωδώς στην πισίνα σε σχήμα 8 για πάνω από 12 ώρες τη μέρα. Ένας ψυχολόγος ζώων διέγνωσε ότι ο Gus είχε ανία. Και δεν αποτελεί έκπληξη, δεδομένου ότι η εγκατάσταση που ζούσε ήταν το 0.00009% του εύρους που θα είχε στην Αρκτική. Παρόλο που γεννήθηκε σε αιχμαλωσία, είχε το αίσθημα της παρόρμησης του αρπακτικού. Στην πραγματικότητα, όταν πρωτομεταφέρθηκε στο ζωολογικό κήπο, προσπαθούσε να διασκεδάσει πλησιάζοντας προσεκτικά μικρά παιδιά. Όμως ο ζωολογικός κήπος δεν ήθελε να τρομάζουν τα παιδιά, οπότε έχτισαν ένα φράχτη για να το σταματήσουν αυτό.

Στον Gus χορηγήθηκαν συμπεριφοριστικές θεραπείες που κόστισαν χιλιάδες δολάρια, αγωγή με Prozac και του κόλλησαν το παρατσούκλι «διπολική αρκούδα». Το μανιώδες κολύμπι του υποχώρησε σε ένα βαθμό, αλλά ποτέ δε σταμάτησε. Ο Gus πέθανε σε αιχμαλωσία το 2013 στην ηλικία των 27 ετών.

Παρόμοια, έχει γνωστοποιηθεί ότι οι εκπαιδευτές του SeaWorld (ΗΠΑ) δίνουν ψυχοδραστικά φάρμακα και αντικαταθλιπτικά σε μερικά θαλάσσια ζώα. Από τότε που το ντοκιμαντέρ Blackfish αποκάλυψε την αλήθεια σχετικά με την αιχμαλωσία πολύ ενεργητικών και κοινωνικών ζώων όπως οι όρκες, το SeaWorld σημείωσε σημαντική μείωση στην επισκεψιμότητά του. Η κοινωνία αναγνωρίζει ότι δεν υπάρχει τίποτα το αστείο στα λυπημένα ζώα.

Γεγονός: Η ζωή τους σε αιχμαλωσία, έχει βρεθεί ότι οδηγεί πολλά ζώα σε νευρώσεις και κατάθλιψη.

Μύθος 5: «Οι ζωολογικοί κήποι νοιάζονται.»

Οι ζωολογικοί κήποι νοιάζονται για ένα πράγμα πάνω από όλα τα υπόλοιπα: το κέρδος. Ο πρώην διαχειριστής ζωολογικού κήπου David Hancocks, υπολογίζει ότι λιγότερο από το 3% του προϋπολογισμού ενός ζωολογικού κήπου πηγαίνει στη διατήρηση, ενώ δισεκατομμύρια πηγαίνουν σε «υψηλής τεχνολογίας εκθέσεις και διαφημιστικές καμπάνιες για να δελεάσουν επισκέπτες.» Οι ζωολογικοί κήποι υπάρχουν κυρίως για να εκθέσουν ζώα και να βγάλουν χρήματα από αυτό. Σε αυτό, οι ζωολογικοί κήποι έχουν περισσότερα κοινά με ένα τσίρκο με ζώα ή με ένα θαλάσσιο πάρκο, απ’ ό,τι με καταφύγιο ή φυσικό σπίτι.

28504817_1561781540604081_1352757245_o.jpg

Οι άνθρωποι έχουν τεράστια ικανότητα για καλοσύνη προς τα ζώα. Όταν βλέπουμε ένα ζώο να υποφέρει, τρέχουμε να το βοηθήσουμε. (όπως έκαναν αυτοί οι απίστευτοι άνθρωποι σε αυτό το βίντεο).

Αν οι ζωολογικοί κήποι ενδιαφέρονται από καρδιάς για τα ζώα, θα τα κρατούσαν σε αιχμαλωσία καθόλου; Και αν εμείς σαν άτομα ενδιαφερόμαστε για τα ζώα από καρδιάς, θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε για να τα βλέπουμε πίσω από κάγκελα και γυάλινους τοίχους;

Έχουμε την επιλογή να δείχνουμε το σεβασμό μας για τα ζώα, αφήνοντάς τα να ζουν μια φυσικη ζωή, αντί να συμβάλλουμε σε μια ιδρυματοποίηση που τα αναπαράγει για να ζήσουν μια ζωή σε εγκλεισμό. Μπορείς να κάνεις τη διαφορά στις ζωές των ζώων, επιλέγοντας εναλλακτικές επιλογές φιλικές προς τα ζώα, όπως να θαυμάζεις τα ζώα στη φύση, σε καταφύγια ή στην τηλεόραση.

Μεταφρασμένο άρθρο από το One Green Planet

 

Copyright © 2014-2017 Vegan for life Greece® All Rights Reserved.
Aπαγορεύεται η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση,  «μεταφόρτωση» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά ή περιληπτικά χωρίς την  προηγούμενη συναίνεση της Vegan for life Greece.
Eπιτρέπεται η αναδημοσίευση υλικού για λόγους προβολής γεγονότων και δραστηριοτήτων της VFLG, με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρεται η πηγή και δε θα θίγονται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν θα τροποποιούνται, αλλοιώνονται ή διαγράφονται εμπορικά σήματα.
Ό,τι άλλο περιλαμβάνεται στις ηλεκτρονικές σελίδες του παρόντος ιστότοπου και αποτελεί κατοχυρωμένα σήματα και προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων, ανάγεται στη δική τους σφαίρα ευθύνης και ουδόλως έχει να κάνει με τον ιστότοπο της VFLG.

ασδα

Advertisements