Διαμαρτυρία για τις σφαγές του Πάσχα, Ερμού 9.4.17

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Την Κυριακή 9 Απριλίου πάνω από 100 vegans συγκεντρώθηκαν στο κέντρο της Αθήνας και διαμαρτυρήθηκαν για τις σφαγές του Πάσχα και κάθε σφαγής. Ντυμένοι με μαύρα ρούχα, ακίνητοι και σιωπηλοί στάθηκαν παρατεταγμένοι για ώρες στην οδό Ερμού, αφήνοντας το μήνυμά τους να φωνάξει μέσα από τις εικόνες των πλακάτ που κρατούσαν. Το μήνυμα της αδικίας οποιασδήποτε σφαγής και εκμετάλλευσης ζώου, το μήνυμα του δικαιώματος όλων των ζώων στη ζωή και την ελευθερία, το μήνυμα της αλήθειας ήχησε δυνατά. Πλήθος κόσμου, λόγω των ανοιχτών καταστημάτων, ήρθε πρόσωπο με πρόσωπο με την πραγματικότητα που θέλει να παραβλέπει καθημερινά: τη φρίκη που βιώνουν τα ζώα εξαιτίας μας, τους βάρβαρους εορτασμούς μέσα από το βασανισμό άλλων πλασμάτων, τον παράλογο διαχωρισμό μας σε πλάσματα που αξίζουν τη συμπόνια μας και το σεβασμό και πλάσματα που δεν το αξίζουν, την επιβολή της δικής μας θέλησης επάνω στους άλλους για την προσωπική μας ευχαρίστηση.

Οι vegans δεν είναι γραφικοί υπερευαίσθητοι τύποι, αλλά σοβαροί καθημερινοί άνθρωποι που μιλούν για τα αυτονόητα δικαιώματα που στερούνται από συγκεκριμένα πλάσματα μέσω του τρόπου ζωής μας. Η μεγάλη ανταπόκριση του κόσμου μας έδωσε την ελπίδα ότι το μήνυμά μας έχει αρχίσει να συνειδητοποιείται. Την ώρα που οι διερχόμενοι άνθρωποι δύσκολα μπορούσαν να αγνοήσουν την επιβλητική παρουσία της διαμαρτυρίας, από το μεγάφωνο ασταμάτητα εκφωνούνταν όσα επιτέλους πρέπει να ειπωθούν:

Κάθε χρόνο, εκατομμύρια αρνάκια θα γεννηθούν έχοντας άλλοι προαποφασίσει τη θανάτωσή τους. Θα ζήσουν μόλις λίγους μήνες με τις μητέρες τους, και χωρίς να έχουν καμία δυνατότητα να ορίσουν τη ζωή τους και το σώμα τους, θα τα αναγκάσουν να τις αποχωριστούν και να εκτελεστούν.
Στο όνομα «της αγάπης» τα μικρά αυτά παιδάκια αντί να χαίρονται τη ζωή, τη μητρική αγκαλιά και το παιχνίδι, δολοφονούνται, γδέρνονται και διαμελίζονται. Επειδή «το λέει το έθιμο» θα τυλίξουν τα έντερά τους γύρω από ένα σίδερο. Επειδή «έτσι συνηθίζεται» θα καρφωθεί το κορμί τους σε μια σούβλα, χορεύοντας και πίνοντας γύρω από το πτώμα τους.
Πολλοί άνθρωποι συντηρούν αυτή τη βάρβαρη παράδοση, έχοντας αποκόψει τους εαυτούς τους από κάθε συμπόνια και λογική. Εφόσον δεν είναι οι ίδιοι τα θύματα, εύκολα αντιμετωπίζουν και με κυνισμό μάλιστα την καταπάτηση βασικών δικαιωμάτων στη ζωή, και δικαιολογούν τη βαρβαρότητα, την ανισότητα, την αδικία, την υποδούλωση, τη δολοφονία! Θα είχαν άραγε την ίδια ματιά στα πράγματα αν γίνονταν οι ίδιοι τα θύματα και κάποιοι άλλοι γιόρταζαν με το θάνατό τους ένα έθιμό τους ή μία παράδοση;
Φυσικά και όχι! Γιατί αν μπεις στη θέση του αδύναμου, μπορείς τότε εύκολα να αντιληφθείς τον παραλογισμό του να επιβάλλεις σε κάποιον άλλον το θάνατο για τη δική σου ευχαρίστηση. Ακόμα και οι πιστοί χριστιανοί, ενώ μιλούν και προσεύχονται για αγάπη και καλοσύνη, στην πράξη μόνο αυτό δεν εφαρμόζουν, εξαιρώντας από τη βασική διδασκαλία όλων των θρησκειών, το «ου φονεύσεις», ορισμένα πλάσματα! Αν όμως πιστεύουν ότι ο Θεός ευλογεί τη δολοφονία των πλασμάτων του, τότε τί ακριβώς θεωρούν ότι θα έκανε ο Διάβολος;

Κάθε καλοκαίρι στην Κίνα έχουν το έθιμο να σκοτώνουν και να ψήνουν 15.000 σκυλιά για να τα φάνε. Ακουσον άκουσον… έθιμο να τρώνε σκυλιά, πόση βαρβαρότητα… είπαν. Σοκαρισμένοι άνθρωποι από όλο τον κόσμο συγκέντρωσαν μάλιστα 11 εκατομμύρια υπογραφές τον περασμένο Ιούνιο για να το σταματήσουν.
Οι ίδιοι άνθρωποι όμως που υπέγραψαν για να σταματήσει αυτό το έθιμο, συντηρούν δεκάδες άλλα, δικά τους έθιμα, για τα οποία σκοτώνουν δισεκατομμύρια ζώα κάθε χρόνο. Στην Ελλάδα σε λίγες μέρες, χιλιάδες μωρά αρνιά θα γίνουν τα θύματα μιας τέτοιας «γιορτής».
Μια γιορτή στηριγμένη στον πόνο εκατομμυρίων μανάδων που βελάζουν απεγνωσμένα για να μην τους κλέψουν τα παιδιά τους. Μια γιορτή βαμμένη με το αίμα εκατομμυρίων μωρών που η ζωή που δεν πρόλαβαν να ζήσουν θα διακοπεί με ένα μαχαίρι στο λαιμό ή ένα ηλεκτροσόκ. Αδικα δολοφονούνται δισεκατομμύρια πλάσματα κάθε χρόνο. Ποιά παράδοση μπορεί να δικαιολογεί το να κάνεις κάποιον άλλον να φοβάται; Ποιό έθιμο που κόβει τις ζωές άλλων, μπορεί να τηρείται ακόμα σε μια πολιτισμένη – τάχα – κοινωνία; Ενα αρνί, υποφέρει όπως ένας σκύλος, υποφέρει όπως ένα γουρούνι, όπως υποφέρουμε εσύ κι εγώ. Σταματήστε πια να γιορτάζετε, δημιουργώντας μια κόλαση στους άλλους!

Κάποτε ήμουν σαν εσένα. Συνηθισμένη αυτόματα και μηχανικά να τρώω ζώα. Να μη σκέφτομαι ότι τα μη ανθρώπινα πλάσματα νιώθουν και υποφέρουν ακριβώς όπως εγώ. Δεν ήξερα ότι το γάλα προέρχεται από μία αγελάδα που βιάζεται και της αρπάζουν το μωρό. Δεν ήξερα ότι για να τρώω αυγά αλέθονταν ζωντανά κοτοπουλάκια και κόβονταν τα ράμφη στις κότες. Δε μου είχε περάσει από το μυαλό ότι για να ζήσω εγώ δεν πρέπει να βασίζομαι στην εκμετάλλευση των άλλων ζώων όπως ούτε ακριβώς σε αυτήν του ανθρωπου, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες γίνεται αυτή. Είτε ζούσε σε λιβάδι ένα γουρουνάκι είτε σε βιομηχανική μονάδα εκτροφής διέπραττα μία από τις μεγαλύτερες αδικίες στον κόσμο στερώντας του τη ζωή. Και μετά είδα πώς τα τραπέζια μας στις γιορτές γεμίζουν νεκρά σώματα και προιόντα βασανισμού- και συνειδητοποίησα πως δε μπορούμε να γιορτάζουμε τίποτα βάφοντας τη χαρά μας με το κόκκινο του αίματος. Γεμίζοντας τα σπίτια μας με τις πνιγμένες κραυγές και τα βογκητά αγωνίας που ξέσκισαν τον αέρα κάπου μακριά μας. Γεμίζοντας την κοιλιά μας με πόνο και τρόμο, λεηλατώντας και υφαρπάζοντας ζωές ανελέητα.
Σκεφτείτε, δεν είναι περίεργο που καλούμαστε την περίοδο αυτή να ταυτιστούμε με το μαρτύριο και την αγωνία εκείνων που θυσιάστηκαν για να διδάξουν την αγάπη και την ειρήνη και προκαλούμε αντ αυτού μαρτύρια και αγωνία σε άλλους; Πώς μπορούμε να επιδιώξουμε να φτιάξουμε έναν κόσμο χωρίς κυριαρχία και καταπίεση όταν γινόμαστε εμείς καταπιεστές και κυρίαρχοι άλλων ;
Δεν είναι αντιφατικό που το αρνάκι είναι το σύμβολο της αθωότητας, που τα παιδικά παραμύθια είναι γεμάτα από τα όμορφα αυτά πλάσματα, που τα σκοτώνουμε για να γιορτάσουμε τη ζωή; Τα αρνάκια σφάζονται σε ηλικία 4 μηνών περίπου, και κάποια ακόμα και στην ηλικία των δώδεκα εβδομάδων ή του ενός μήνα. Οι μητέρες τους πάντα αναπτύσσουν βαθύ δεσμό με τα μωρά τους και θρηνούν απεγνωσμένα την απώλειά τους. Ολοι εδώ σας καλούμε να δείτε καθαρά ότι η γιορτή που έρχεται συμβολίζει την ελπίδα που αναγεννιέται και την αξία της ζωής : βάσει αυτού, τα αρνάκια, όπως και τα υπόλοιπα ζώα, θα πρέπει να είναι σύμβολο στις καρδιές μας και όχι καρφωμένα στα πιρούνια μας.
Ο τρόπος ζωής μας πρέπει να αφορά εμάς τους ίδιους και να μην επηρεάζει αρνητικά κανέναν άλλον. Δεν έχουμε δικαίωμα, βάσει των συνηθειών, των εθίμων και των παραδόσεών μας, να στερούμε από τα ζώα την ελευθερία τους, να τα πληγώνουμε, να τα σκλαβώνουμε και να τα σκοτώνουμε. Είναι κατάφωρη αδικία! Λέμε όχι στα έθιμα που σκοτώνουν!
Η σελίδα του event: Διαμαρτυρία για τη Σφαγή του Πάσχα

Δείτε και:

«Τα Έθιμα Θα Εξοικειώσουν Τους Ανθρώπους Με Οποιαδήποτε Βαρβαρότητα»

Πάσχα: Γιορτή Αγάπης ή Θανάτου;

DSC_1119_Easy-Resize.com

Η ομάδα μας Vegan for Life Greece έδωσε το παρών στη διαμαρτυρία, ενισχύοντας και στηρίζοντάς τη με υλικό.

Photo credits: Κωνσταντίνα Καλιακούδα

Copyright © 2014-2017 Vegan for life Greece® All Rights Reserved.
Aπαγορεύεται η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση,  «μεταφόρτωση» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά ή περιληπτικά χωρίς την  προηγούμενη συναίνεση της Vegan for life Greece.
Eπιτρέπεται η αναδημοσίευση υλικού για λόγους προβολής γεγονότων και δραστηριοτήτων της VFLG, με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρεται η πηγή και δε θα θίγονται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν θα τροποποιούνται, αλλοιώνονται ή διαγράφονται εμπορικά σήματα.
Ό,τι άλλο περιλαμβάνεται στις ηλεκτρονικές σελίδες του παρόντος ιστότοπου και αποτελεί κατοχυρωμένα σήματα και προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων, ανάγεται στη δική τους σφαίρα ευθύνης και ουδόλως έχει να κάνει με τον ιστότοπο της VFLG.
ξηγ

Advertisements