Μοσχαράκια: Τα Υποπροϊόντα Της Γαλακτοβιομηχανίας

716f8-cow_and_calf

Όπως όλα τα θηλαστικά, οι αγελάδες παράγουν γάλα μόνο για να ταΐσουν τα μωρά τους. Οι καταναλωτές έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου σε τέτοιο βαθμό, που πιστεύουν ότι το να πίνουν γάλα είναι σημαντικό, και σπάνια καθόμαστε να αναλογιστούμε τον παραλογισμό του να πίνεις μητρικό γάλα ως ενήλικας. Και όχι μόνο μητρικό γάλα, αλλά το εκβιαστικό και κλεμμένο μητρικό γάλα ενός άλλου είδους, φτιαγμένο από αυτές τις μητέρες με μοναδικό σκοπό να ταΐσουν το μωρό τους. Η κατανάλωσή μας σε γάλα είναι όχι μόνο περιττή, αλλά αφύσικη, ανθυγιεινή και βάναυση.

Το μοσχαράκι είναι ένα υποπροϊόν της γαλακτοβιομηχανίας. Οι άνθρωποι μπορούν να καταναλώνουν όλο το γάλα και τα γαλακτοκομικά που θέλουν (αλλά δε χρειάζονται) μόνο καθιστώντας έγκυες τις αγελάδες και αρμέγοντάς τες, αποσπώντας τα μοσχαράκια για τα οποία προοριζόταν το γάλα. Τα εκατομμύρια αγελάδων στις γαλακτοκομικές φάρμες εξαναγκάζονται να μπουν σε ένα ατέρμονο κύκλο συνεχόμενων εγκυμοσύνων και απομάκρυνσης των μωρών τους. Τα θηλυκά μοσχαράκια εκτρέφονται για να αντικαταστήσουν τις μητέρες τους στο κοπάδι των «γαλακτοπαραγωγών αγελάδων». Αλλά τα αρσενικά μοσχαράκια είναι άχρηστα στη γαλακτοβιομηχανία. Ενώ ένα μικρό ποσοστό εκτρέφεται για αναπαραγωγικούς σκοπούς, τα μοσχαράκια της γαλακτοπαραγωγής, δε θεωρούνται η κατάλληλη ράτσα για βοδινό κρέας. Είναι αυτό το περίσσευμα νεογέννητων αρσενικών μοσχαριών της γαλακτοβιομηχανίας που τροφοδοτεί τη βιομηχανία κρέατος. Δεν υπάρχει βιομηχανία κρέατος χωρίς τη γαλακτοβιομηχανία.

Γύρω στα 700.000 αρσενικά μοσχαράκια σφάζονται κάθε χρόνο στις ΗΠΑ. Δύο είδη μοσχαριών αναγνωρίζονται από το USDA: το ‘μοσχαράκι γάλακτος’, από μοσχαράκια που σφάζονται σε ηλικία έως τριών εβδομάδων, και το ‘μοσχαράκι ειδικής εκτροφής’, από μοσχαράκια που σφάζονται γύρω στις 16-18 εβδομάδες. Τα μοσχαράκια και των δύο ειδών που εκτρέφονται, ταΐζονται με υγρά υποκατάστατα γάλακτος. Αυτή τη στιγμή, η πλειοψηφία των μοσχαριών που προορίζονται για κρέας, εκτρέφονται σε εσωτερικούς χώρους σε ατομικούς στάβλους που συνήθως οι διαστάσεις τους είναι 75 εκατοστά επί 1,70 μέτρα.

Ενώ συνήθως αναφέρονται ως «κλουβιά,» οι μάντρες κατασκευάζονται με τοίχους που διαχωρίζουν και περιορίζουν κάθε μοσχαράκι. Τα μοσχαράκια στα κλουβιά αυτά περνούν ολόκληρη τη ζωή τους δεμένα με σκοινιά ή αλυσίδες στο μπροστινό μέρος της μάντρας, περιορίζοντας κυριολεκτικά κάθε κίνηση μέχρι να φτάσουν στο βάρος για σφάξιμο. Αυτή η έλλειψη άσκησης αποτρέπει τη φυσιολογική μυϊκή ανάπτυξη για να ικανοποιηθούν οι γκουρμέ προτιμήσεις για τρυφερή σάρκα μωρού.

Μητρική Στέρηση

Οι αγελάδες και τα μωρά τους μοιράζονται έναν ισχυρό και άμεσο δεσμό. Στα φυσικά κοπάδια, οι μητέρες και οι απόγονοί τους παραμένουν μαζί ως σύντροφοι στη βόσκηση για χρόνια μετά την ωρίμανση και ενηλικίωση των μωρών. Όμως στις γαλακτοκομικές φάρμες, μεγάλες ή μικρές, βιομηχανικές ή ελευθέρας βοσκής, τα μωρά απομακρύνονται εξαναγκαστικά από τις μητέρες τους συνήθως μέσα σε μερικές ώρες απ’ όταν γεννηθούν. Οι μητέρες αγελάδες συνεχίζουν να ψάχνουν και να φωνάζουν μανιωδώς για τα μωρά τους επί μέρες ή και εβδομάδες μετά την απομάκρυνσή τους.

Αυτός ο βάρβαρος διαχωρισμός, τούς προκαλεί τεράστια θλίψη και άγχος. Ο συγγραφέας και ιστορικός James McWilliams γράφει, «Έγινα vegan τη μέρα που είδα ένα βίντεο όπου ένα μοσχαράκι γεννήθηκε σε μία βιομηχανική φάρμα. Απομάκρυναν το μωρό από τη μητέρα του πριν καλά καλά πέσει στο έδαφος. Το αβοήθητο μοσχαράκι γυρνούσε πίσω το κεφαλάκι του για να βρει τη μαμά του. Η μητέρα έτρεξε πίσω από το γιο της και ξέσπασε σε οργή όταν ο κτηνοτρόφος της έκλεισε την πόρτα. Θρηνούσε με τον πιο λυπηρό ήχο που έχω ακούσει ποτέ να κάνει ένα ζώο, και μετά κατέρρευσε και έπεσε στο έδαφος, κρύβοντας το πρόσωπό της στον λασπωμένο πλακούντα. Δεν είχα ιδέα τι συνέβαινε σχετικά με τη χημεία του εγκεφάλου, το ένστικτο του ζώου, ή οτιδήποτε. Ήξερα μόνο ότι αυτό ήταν μεγάλο λάθος. Ήξερα μόνο πως τέτοια βάσανα δε θα άξιζαν ποτέ η γεύση του γάλακτος ή του κρέατος. Βρέθηκα να συμπάσχω με την αγελάδα και το μοσχαράκι, και έτσι η ζωή μου άλλαξε.»

Άρνηση Της Φυσικής Συμπεριφοράς Θηλασμού

Τα μοσχαράκια έχουν ένα πολύ έντονο ένστικτο να ψάχνουν και να θηλάζουν με το στόμα τους. Η συμπεριφορά θηλασμού αναπτύχθηκε για να τα βοηθά να εντοπίζουν τροφή. Στις περισσότερες εμπορικές  φάρμες κρέατος, τα μοσχαράκια ταΐζονται από ταΐστρες με υγρό υποκατάστατο γάλακτος δύο φορές τη μέρα, σε αντίθεση με τις τέσσερις με δέκα φορές που θα θήλαζαν φυσιολογικά από τις μητέρες τους.

Η ανάγκη τους να θηλάσουν δεν ανακουφίζεται από το τάισμα με ταΐστρες, και η απαγόρευση αυτής της σημαντικής, ενστικτώδους συμπεριφοράς καταλήγει σε μη-θρεπτικό θηλασμό αντικειμένων όπως του φράχτη ή της αλυσίδας τους, ή άλλων μοσχαριών, γνωστό ως αλληλο-θηλασμό. Ο αλληλο-θηλασμός, που θεωρείται ότι αυξάνει τη μετάδοση των ασθενειών, ποτέ δεν καταγράφηκε σε μοσχαράκια που μεγαλώνονται από τις μητέρες τους. Έχουν μάλιστα καταγραφεί μοσχαράκια να προσπαθούν να θηλάσουν τα δάχτυλα των εργατών στα σφαγεία, τις τελευταίες τους στιγμές πριν θανατωθούν χωρίς έλεος από τα ίδια αυτά χέρια.

Έλλειψη Σιδήρου

Τα μοσχαράκια είναι μηρυκαστικά, ζώα που χωνεύουν την τροφή τους σε δύο φάσεις. Χωνεύουν γρασίδι και άλλα ινώδη φυτά μασώντας και καταπίνοντας μια φορά, αναμασώντας αργότερα, και μασώντας ξανά στην ανάπαυσή τους, μια πρακτική κοινώς γνωστή ως «αναμάσημα της τροφής». Τα μοσχαράκια που μεγαλώνουν στην ύπαιθρο αρχίζουν να τρώνε γρασίδι μετά από μερικές εβδομάδες ζωής. Στους τέσσερις μήνες, μπορεί να περνούν έξι ώρες τη μέρα βοσκώντας και μερικές ώρες αναμασώντας. Αντίθετα, η πλειοψηφία των μοσχαριών στις βιομηχανίες κρέατος τρέφονται μόνο με υγρά υποκατάστατα γάλακτος. Αυτή η αφύσικη διατροφή είναι εσκεμμένα ελλιπής σε σίδηρο προκειμένου να είναι λευκή η σάρκα των μοσχαριών, καθώς τα εστιατόρια και οι έμποροι πληρώνουν παραπάνω για πιο λευκό κρέας, που θεωρείται πιο ευχάριστο αισθητικά. 


Τουλάχιστον ένα στα τέσσερα μοσχαράκια μαστίζεται από διατροφική αναιμία, που κάνει τα ήδη αδύναμα από έλλειψη άσκησης άκρα τους, ακόμα πιο ασθενικά, θέτει σε κίνδυνο το ευαίσθητο ανοσοποιητικό τους σύστημα, και συμβάλλει σε όλο και περισσότερα «πεσμένα» μοσχαράκια (μοσχαράκια με βλάβες ή πολύ αδύναμα για να σταθούν) και αυξημένη πιθανότητα κακομεταχείρισης από τους εργάτες.

Περιορισμός Της Κίνησης Και  Έλλειψη Άσκησης

Τα αποτελέσματα της αναιμίας και του υποσιτισμού επιδεινώνονται περισσότερο από την έλλειψη άσκησης λόγω του εντατικού περιορισμού των μοσχαριών, προκειμένου να αποτρέπεται η μυϊκή ανάπτυξη. Σε ένα φυσικό κοπάδι σε βοσκότοπους, τα μοσχαράκια παίζουν ζωηρά, καλπάζοντας, πηδώντας και κλωτσώντας, και όταν είναι και άλλα μοσχαράκια παρόντα, συμμετέχουν επίσης σε αυτό το παιχνίδι πάλης. Τα μοσχαράκια στην κρεατοβιομηχανία , αποτρέπονται από την άσκηση, υποφέρουν από την τεράστια μυϊκή αδυναμία και τον κακό συντονισμό, καθώς επίσης και από τη σημαντική απογοήτευση των ενστίκτων τους και το συναισθηματικό άγχος.

Όχι μόνο δεν μπορούν να παίξουν, αλλά τα μοσχαράκια που είναι δεμένα σε στάβλους ή περιορισμένα σε στενές μάντρες, δεν μπορούν να πάρουν τις στάσεις που θα επέλεγαν για έναν ξεκούραστο ύπνο, για να νιώσουν άνετα, να χαλαρώσουν ή για να ρυθμίζεται καλύτερα η θερμοκρασία του σώματός τους. Δεν μπορούν να τεντωθούν. Περνούν ολόκληρη τη μίζερη ύπαρξή τους σε ξύλινους στύλους ή πλαστικοποιημένες μεταλλικές σχάρες, υφιστάμενα τον πόνο και νιώθοντας άβολα, μην μπορώντας να ξαπλώσουν ή να αναπαυτούν φυσικά. Η προτιμώμενη στάση ύπνου των μοσχαριών, για τη μέγιστη ζεστασιά και αίσθημα ασφάλειας, είναι να κουλουριάζονται με το κεφάλι στα πλευρά. Τα μοσχαράκια που είναι δεμένα ή σε στενές μάντρες δεν μπορούν ούτε να κοιμηθούν σε αυτή τη στάση.

Συμπεριφορά Κενής ή Άσκοπης Μάσησης

Ένα άλλο συνηθισμένο σημάδι στρες και συναισθηματικού πόνου στα μοσχαράκια είναι η επίδειξη συμπεριφοράς κενής ή άσκοπης μάσησης, που είναι η έκφραση ενστικτωδών συμπεριφορών ακόμα και σε αφύσικα περιβάλλοντα, όπου αυτές οι συμπεριφορές δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν μια χρήσιμη λειτουργία ή αποτέλεσμα του επιθυμητού σκοπού. Σε όλες τις διατροφές με υγρά, τα μοσχαράκια δεν μπορούν να εκτελέσουν τη φυσιολογική συμπεριφορά της αναμάσησης και της μάσησης. Αλλά το φυσικό ένστικτο να μεταχειριστούν κάτι στο στόμα τους είναι τόσο έντονο, που τα μοσχαράκια που ταΐζονται με γάλα εκτελούν «άσκοπο» μάσημα, κάνοντας παρατεταμένες επίπονες μασητικές κινήσεις παρόλο που δεν έχουν τίποτα να μασήσουν. Η βαρεμάρα και η απόγνωση επίσης, τα οδηγούν στο να αναπτύξουν άσκοπες στοματικές συμπεριφορές συμπεριλαμβανομένης της αναδίπλωσης της γλώσσας, του πιπιλίσματος, του γλειψίματος και της μάσησης άψυχων αντικειμένων.

Κοινωνική Στέρηση

Για τα μοσχαράκια που είναι διαχωρισμένα από τις μητέρες τους, η κοινωνική επαφή με άλλα μοσχαράκια είναι ιδιαίτερα σημαντική. Όλα τα μοσχαράκια είναι κοινωνικά ζώα που παίρνουν σωματική, ψυχολογική στήριξη και παρηγοριά το ένα από το άλλο. Σε φυσιολογικές συνθήκες, τα μοσχαράκια αρχίζουν να σχηματίζουν φιλίες και στενές σχέσεις γύρω στις δύο εβδομάδες ζωής. Σε μια προσεκτική μελέτη ημιάγριων βοοειδών, η πλειοψηφία των μικρών μοσχαριών σχημάτιζαν στενές φιλίες με ένα ή δύο μη-συγγενή μοσχαράκια παρόμοιας ηλικίας, και διατηρούσαν αυτούς τους δεσμούς για περισσότερα από τρία χρόνια. Οι επιστήμονες κατέληξαν ότι μετά τους δεσμούς μητέρας-μοσχαριού, οι πιο σημαντικές και διαρκείας σχέσεις μεταξύ των μοσχαριών είναι οι φιλίες χωρίς δεσμό συγγένειας.

Τα μοσχαράκια στις φάρμες «κρέατος» στερούνται μητέρα και φίλους. Δεν αισθάνονται ποτέ να  δέχονται αγάπη και ότι είναι ασφαλή, δεν αισθάνονται ποτέ τίποτα άλλο εκτός από αβοήθητη εγκατάλειψη και μοναξιά.

Σε αυτά τα περιοριστικά και ανθυγιεινά περιβάλλοντα, τα μοσχαράκια υποφέρουν επιπλέον από την οδύνη του να μην μπορούν να εξερευνήσουν, να γλειφτούν, αλλά και από συνηθισμένες σοβαρές ασθένειες, με συχνότερες την πνευμονία και τη διάρροια, και οι δύο εκ των οποίων είναι συχνά θανατηφόρες.

Μεταφορά, Σφαγή Και Κακοποίηση

Στις ΗΠΑ, τα μοσχαράκια λίγων μόλις ωρών ή ημερών μπορεί να μεταφέρονται για πάνω από 28 ώρες χωρίς τροφή, νερό ή αρκετό χώρο να ξαπλώσουν. Κατά τη μεταφορά στη δημοπρασία και στο σφαγείο, τα μοσχαράκια είναι τρομοκρατημένα, μελανιασμένα, αφυδατωμένα, υποσιτισμένα, ποδοπατημένα, εκτεθειμένα σε ασθένειες, και φρικτά κακοποιημένα από τους εργάτες όταν η αδυναμία, ο πανικός ή η μειωμένη κινητικότητά τους από την αναιμία και την έλλειψη άσκησης τα αποτρέπουν από το να κινούνται γρήγορα.

Καθώς οδηγούνται με βία προς και από τα φορτηγά, ή σπρώχνονται στις σειρές προς το σφαγείο, τα μοσχαράκια παραπαίουν, τρέμουν, παραπατούν και συχνά καταρρέουν. Πολλά είναι ανίκανα να σταθούν όρθια. 

Σύμφωνα με την ομοσπονδιακή Δράση για Εξανθρωπισμένες Μεθόδους Σφαγής, τα μοσχαράκια θα έπρεπε να αναισθητοποιούνται καλά πριν τη σφαγή – αυτό σημαίνει να καθίσταται αναίσθητο στον πόνο με ένα μόνο χτύπημα, πυροβολισμό ή από ηλεκτρικό ρεύμα, χημικά ή άλλα μέσα που είναι γρήγορα και αποτελεσματικά, πριν τα δέσουν από τα πόδια, τα ανυψώσουν και αρχίζουν να τα διαμελίζουν.

Η πιο συνηθισμένη μέθοδος αναισθητοποίησης των μοσχαριών είναι το ηλεκτροσόκ. Κατά τη αναισθητοποίηση με ηλεκτροσόκ, περνάει συνεχές ρεύμα στον εγκέφαλο του ζώου για να επέλθει επιληπτική κατάσταση. Κατά τη διαδικασία, πιστεύεται ότι δεν αισθάνονται τον πόνο.  Σε μερικές μελέτες, μοσχαράκια που αναισθητοποιούνταν με αυτή τη μέθοδο, έδειξαν ότι γρήγορα ανακτούσαν τις αισθήσεις τους, από 22 ως 60 δευτερόλεπτα μετά το ηλεκτροσόκ. Βίντεο από αμέτρητες μυστικές έρευνες επιβεβαιώνουν αυτό το θέμα, και συνεχώς αποκαλύπτουν την τρομακτική κακοποίηση των μοσχαριών κατά τη μεταφορά και τη σφαγή.

Μία πρόσφατη έρευνα του Humane Society σε ένα σφαγείο μοσχαριών, αποκάλυψε τα ακόλουθα:

 

• Αποτυχία της επιβεβαίωσης ότι τα μοσχαράκια που έγινε ηλεκτροσόκ αναισθητοποιήθηκαν στον πόνο. Κρυφό βίντεο δείχνει κινήσεις και αναπνοή που δεν είναι χαρακτηριστικά αντανακλαστικά μετά-σφαγής. Σε μια περίπτωση, ένα δεμένο μοσχαράκι του οποίου το κεφάλι έχει μισο-απομακρυνθεί, έβγαλε φωνή σε ένα σημείο όπου θα έπρεπε να είναι αναίσθητο, οδηγώντας τους ειδικούς να υποστηρίξουν ότι είχε απόλυτα τις αισθήσεις του.

• Σε μια σκηνή, ο συνιδιοκτήτης της επιχείρησης κάνει ηλεκτροσόκ και μετά σηκώνει ένα πεσμένο μοσχαράκι στα πόδια του λέγοντας «Δεν έχεις τίποτα, Σκατό.» Το ζωάκι, καλυμμένο με τη δική του διάρροια, τρεκλίζει και πέφτει βαριά στο πλάι του φορείου. Η HSUS έρευνα βιντεοσκόπησε μοσχαράκια συνωστισμένα μεταξύ τους που υφίσταντο ομαδικό ηλεκτροσόκ, αντί να συγκρατούν το καθένα και να γίνεται σε ακριβές σημείο η αναισθησία με το όπλο. 

• Οι εργάτες, συμπεριλαμβανομένου του συνιδιοκτήτη του εργοστασίου, φαίνονται στο βίντεο να κάνουν ηλεκτροσόκ στα μοσχαράκια επανειλημμένα, τα οποία φαίνονται αδύναμα και ανίκανα να σταθούν όρθια, και να πηγαίνουν παραπέρα ρίχνοντας νερό σε ένα μοσχαράκι για να εντείνουν το ηλεκτρικό ρεύμα. Σε μερικές στιγμές, ένα μοσχαράκι τινάσσεται με ηλεκτρικό ρεύμα πάνω από 30 φορές, το κλωτσούν, το χαστουκίζουν, μετά σηκώνεται και ξαναπέφτει. 

• Σε μια σκηνή, ένας εργάτης πρέπει να απομακρυνθεί από ένα μοσχαράκι που κλωτσάει, αφότου του έκοψαν το ένα πόδι.

Δεν έχουμε καμία βιολογική ή διατροφική ανάγκη για γάλα ή γαλακτοκομικά προϊόντα, και ως εκ τούτου η κατανάλωση αυτών από εμάς γίνεται απλά για απόλαυση. Αυτή όμως η κατανάλωση, και ολόκληρη η βιομηχανία γαλακτοκομικών, στηρίζεται στην κλοπή του μητρικού γάλακτος άλλων ζώων, αποσπώντας τα μωρά για τα οποία προοριζόταν εκείνο το γάλα, και τελικά βάρβαρα κλέβοντας τη ζωή, τα κορμάκια αυτών των μωρών καθώς και των μητέρων τους.

Αν πιστεύετε ότι είναι λάθος να βλάπτονται
και να σκοτώνονται ζώα για απόλαυση,
τότε θα έπρεπε να μην καταναλώνετε γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα

 

Μεταφρασμένο άρθρο από Woodstock Sanctuary

Copyright © 2014-2016 Vegan for life Greece® All Rights Reserved.
Aπαγορεύεται η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση,  «μεταφόρτωση» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά ή περιληπτικά χωρίς την  προηγούμενη συναίνεση της Vegan for life Greece.
Eπιτρέπεται η αναδημοσίευση υλικού για λόγους προβολής γεγονότων και δραστηριοτήτων της VFLG, με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρεται η πηγή και δε θα θίγονται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν θα τροποποιούνται, αλλοιώνονται ή διαγράφονται εμπορικά σήματα.
Ό,τι άλλο περιλαμβάνεται στις ηλεκτρονικές σελίδες του παρόντος ιστότοπου και αποτελεί κατοχυρωμένα σήματα και προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων, ανάγεται στη δική τους σφαίρα ευθύνης και ουδόλως έχει να κάνει με τον ιστότοπο της VFLG.

ασδ
Advertisements