Παράλληλο Άρμεγμα Και Εγκυμοσύνη

7f725-88162528-39315c1835e2d5ebb9fb13c1075cc4ea2074ff9f-s900-c85
 
Επειδή γονιμοποιείται ξανά, ενώ ακόμα αρμέγεται από την προηγούμενη εγκυμοσύνη της, μια «γαλακτοπαραγωγός» αγελάδα περνάει επτά μήνες κάθε χρόνο σε κατάσταση εγκυμοσύνης, παράγοντας ταυτόχρονα μεγάλες ποσότητες γάλακτος. Αυτή η τεράστια σωματική απαίτηση, την εξαναγκάζει να τρώει υπερ-τετραπλάσια ποσότητα τροφής την ημέρα από το κανονικό. Ωστόσο αυτό δεν επιτυγχάνεται εύκολα καθώς η ταχύτητα της διαδικασίας πέψης δεν μπορεί να αυξηθεί τόσο πολύ, οπότε οι «γαλακτοπαραγωγές» αγελάδες υποφέρουν συχνά από μεταβολική πείνα – τo στομάχι τους είναι γεμάτο, αλλά το σώμα ακόμα πεινάει για περισσότερη ενέργεια και θρεπτικά συστατικά και εξαναγκάζεται να καταναλώνει τόση πολλή ενέργεια για την παραγωγή γάλακτος και την ανάπτυξη ενός εμβρύου μοσχαριού.
 
Η μέση απόδοση γάλακτος μιας «γαλακτοπαραγωγού» αγελάδας κυμαίνεται στα 20-50 λίτρα την ημέρα, 10 φορές περισσότερο απ’ ότι θα έπινε ένα μοσχαράκι, οπότε οι μαστοί της αναγκάζονται να δουλεύουν αφύσικα σκληρά. Επιπλέον, ένα μοσχαράκι θα έτρωγε φυσιολογικά πέντε με έξι φορές τη μέρα και η μέγιστη ποσότητα γάλακτος στους μαστούς της κάθε φορά θα ήταν περίπου δύο λίτρα. Αλλά στις περισσότερες γαλακτοκομικές φάρμες μια αγελάδα αρμέγεται μόνο μια φορά τη μέρα, επιτρέποντας στο γάλα να συσσωρεύεται στους μαστούς και να αναγκάζεται να κουβαλάει περίπου 20 λίτρα γάλακτος ή και περισσότερα. Αυτό κάνει υπερτροφικούς τους μαστούς και την κάνουν να κουτσαίνει τα πίσω της πόδια (γιατί η αγελάδα δεν μπορεί να περπατήσει φυσιολογικά) και δημιουργούνται συνθήκες για να αναπτυχθεί μαστίτιδα (μια οδυνηρή μόλυνση των μαστών).
 

Η μόνη της ξεκούραση από αυτό τον απαιτητικό φόρτο εργασίας, είναι κατά τους δυο τελευταίους μήνες (μερικές φορές ένας μόνο μήνας) της εγκυμοσύνης της, όπου «στεγνώνει» από γάλα για να προετοιμαστεί για το μοσχαράκι – μετά όλος ο κύκλος ξεκινάει ξανά. Αυτό φυσικά έχει τις επιπτώσεις του στο σώμα της. “… ένας φρικτός αριθμός θανατώνονται μετά από δύο με τρεις κύκλους αρμέγματος όταν εξαντληθούν, είτε μετά από ολική απώλεια των ιστών του σώματός τους (ισχνότητα), ή κατάρρευση των ιστών των μαστών.”  Καθηγητής Webster.

Μεταβολικές Διαταραχές
 
Πείνα
           
Η «υψηλής παραγωγής» αγελάδα (ράτσας Holstein) είναι ένα μεγάλο ζώο που απλά δεν μπορεί να καταναλώσει αρκετή τροφή στη βοσκή, για να διατηρήσει την τεράστια παραγωγή γάλακτος καθώς και τις άλλες σωματικές της λειτουργίες, αφήνοντάς τη σε μόνιμη κατάσταση «μεταβολικής πείνας». Στη βόσκηση, η λήψη της τροφής της είναι περιορισμένη από το ρυθμό με τον οποίο μπορεί να καταναλώσει και να πέψει το γρασίδι. Καθώς το γρασίδι έχει πολλές φυτικές ίνες, γεμίζει το πρώτο στομάχι της γρήγορα, προκαλώντας στην αγελάδα το αίσθημα του κορεσμού ενώ αισθάνεται ταυτόχρονα ακόμα πεινασμένη για θρεπτικά συστατικά. Στεκόμενη όρθια και τρώγοντας για ώρες, είναι επίσης πολύ κουραστική δουλειά για τις αγελάδες που φυσιολογικά θα περνούσαν 12-24 ώρες τη μέρα ξαπλωμένες, αντιμετωπίζοντας δύο αντικρουόμενα κίνητρα: να φάνε ή να ξεκουραστούν. Η βόσκηση σε βοσκότοπους με σίκαλη, που έχει μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε άζωτο, μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη ουρία στο αίμα της αγελάδας, κάνοντάς τη να αισθάνεται άρρωστη και να μειώνει την όρεξή της.
 
Εξαιτίας της ανικανότητας να καλυφθούν οι μεταβολικές απαιτήσεις του αρμέγματος, είναι φυσικό για τις αγελάδες να εξαντλούνται τα σωματικά τους αποθέματα και λόγω της πρώιμης γαλουχίας, οδηγώντας τες να φαίνονται ‘σκελετωμένες’, με τα οστά των γοφών και της σπονδυλικής τους στήλης να προεξέχουν. Οι κτηνοτρόφοι τη θεωρούν μια φυσιολογική μεταβολική κατάσταση στις «αγελάδες μεγάλης παραγωγής γάλακτος» και έχουν αποδεκτεί τις κοκκαλιασμένες αγελάδες σαν κάτι φυσιολογικό, όταν στην πραγματικότητα είναι υποσιτισμένες.
 
Κέτωση Και Σύνδρομο Λιπώδους Συκωτιού
 
Οι αφύσικες απαιτήσεις των αποθεμάτων ενέργειας των αγελάδων συχνά οδηγεί σε κέτωση και σύνδρομο λιπώδους συκωτιού.
 
Η κέτωση προκύπτει όταν το λίπος του σώματος της αγελάδας αρχίζει να διασπάται, σε προπάθειά του να γεφυρώσει το «ενεργειακό κενό» κατά την πρώιμη γαλουχία. Το λίπος μεταφέρεται στο συκώτι, όπου διασπάται σε μεταβολίτες που έπειτα χρησιμοποιούνται από τους ιστούς του σώματος. Υπερβολική κινητοποίηση λίπους μπορεί να οδηγήσει σε ένα τοξικό επίπεδο κετονών (υποπροϊόντα της διάσπασης του λίπους) που συσσωρεύονται στο αίμα, το γάλα και τα ούρα, προκαλώντας απώλεια της όρεξης και πτώση της παραγωγής γάλακτος. Οι προσβεβλημένες αγελάδες μπορεί επίσης να εμφανίσουν σημάδια εκνευρισμού, που περιλαμβάνουν συμπτώματα όπως το έχουν υπερβολική παραγωγή σάλιου, να γλύφουν τους τοίχους ή τις πόρτες, να έχουν κακό συντονισμό και επιθετικότητα.
 
Υπάρχει ένα όριο στην ποσότητα λίπους που το συκώτι μπορεί να διασπάσει και να επεξεργαστεί και όταν φτάσει αυτό το όριο, το περίσσιο λίπος συσσωρεύεται στο συκώτι. Αυτό το «σύνδρομο λιπώδους συκωτιού» περιορίζει τη φυσιολογική λειτουργία του συκωτιού και, επειδή είναι ζωτικό όργανο, πολλές φυσιολογικές σωματικές λειτουργίες διαταράσσονται. Η παραγωγή γάλακτος, η μαστίτιδα και η γονιμότητα, επηρεάζονται αρνητικά από το λιπώδες συκώτι.
 
Γαλακτικός Πυρετός (Υπασβεστιαιμία)
 
Ο γαλακτικός πυρετός είναι μία από τις πιο συνηθισμένες μεταβολικές διαταραχές των αγελάδων στην γαλακτοπαραγωγή, που συχνά προκύπτει πριν, κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά τη γέννα. Συμβαίνει εξαιτίας του χαμηλού ασβεστίου στο αίμα που είναι αποτέλεσμα των υψηλών απαιτήσεων σε ασβέστιο κατά την εγκυμοσύνη και το θηλασμό (το άρμεγμα στη δική τους περίπτωση). Όταν το ασβέστιο στο αίμα της αγελάδας πέσει τόσο πολύ για να υποστηρίξει φυσιολογικά τις νευρολογικές και μυικές της λειτουργίες, καταρρέει και είναι ανίκανη να σταθεί όρθια ώσπου να επανέλθει το ασβέστιο του αίματός της ξανά στο φυσιολογικό. Σύμφωνα με την Υπηρεσία Πληροφοριών Ασθενειών των Ζώων (NADIS), μπορεί επίσης να προκαλέσει προβλήματα στον τοκετό και συνεπαγωγικά θανάτους μωρών μοσχαριών.
 
Ίλιγγος Από Χόρτο Βοσκής (Υπομαγνησιαιμία)
 
Ο ίλιγγος από χόρτο βοσκής (ή αλλιώς τετανία από χόρτο βοσκής) προκύπτει όταν η πρόσληψη μαγνησίου στην αγελάδα, είναι μικρότερη από την απώλειά της σε αυτό. Συμβαίνει πιο συχνά στις θηλάζουσες αγελάδες στη βοσκή, καθώς το χόρτο μπορεί να έχει πολύ λίγο μαγνήσιο, ειδικά η σίκαλη, ενώ η απώλεια του μαγνησίου της με το γάλα είναι υψηλή. Κλινικά σημάδια μπορούν να εμφανιστούν πολύ γρήγορα καθώς οι αγελάδες δεν αποθηκεύουν το μαγνήσιο και βασίζονται στην καθημερινή του πρόσληψη. Αρχικά, γίνονται πολύ νευρικές και ευερέθιστες, και μετά αρχίζουν να παραπατούν και να πέφτουν. Αυτό μπορεί να εξελιχθεί γρήγορα σε σπασμούς, κώμα και τελικά θάνατο. Η σύντομη διάρκεια των κλινικών σημαδιών σημαίνει ότι ο ρυθμός θνησιμότητας είναι μεγάλος, καθώς πολλά ζώα βρίσκονται νεκρά πριν κανείς καταλάβει ότι είναι καν άρρωστα.
 
Υψηλές Συγκεντρώσεις Πρωτεΐνης
 
Ενώ θεωρητικά η προφανής λύση του προβλήματος της πείνας και της έλλειψης σε μέταλλα στις «γαλακτοπαραγωγές αγελάδες μεγάλης απόδοσης» θα ήταν να σταματήσει η εκτροφή ζώων με τέτοια μεγάλη παραγωγή γάλακτος, οι γαλακτοπαραγωγοί ταΐζουν όλο και περισσότερο τις αγελάδες τροφές με μεγάλες συγκεντρώσεις πρωτεΐνης. Αυτές οι συγκεντρώσεις, που συνήθως προέρχονται από σόγια και αραβόσιτο, έχουν περισσότερες θερμίδες από το γρασίδι και τους παρέχουν περισσότερη ενέργεια. Ωστόσο, έχουν και πολλά αμινοξέα που έπειτα επιταχύνουν την παραγωγή γάλακτος. Το αποτέλεσμα αυτών είναι αυξημένη παραγωγή γάλακτος σε μικρό χρονικό διάστημα και απώλεια της φυσική τους κατάστασης, υπογονιμότητα και μεγαλύτερη ευαισθησία σε ασθένειες αργότερα, επειδή δεν είναι φυσικό για το σώμα μιας αγελάδας να λειτουργεί με αυτό τον τρόπο. Η υψηλή περιεκτικότητα της τροφής σε άμυλο και πρωτεΐνη επίσης, προκαλεί πεπτικά προβλήματα που οδηγούν σε μείωση της όρεξης, φούσκωμα και πρήξιμο.
 
Παθήσεις των ποδιών
 
Η πάθηση των ποδιών (τα συμπτώματα είναι κυρίως πληγές στα πέλματα, κουτσό βάδισμα, παραμορφώσεις των οστών κ.α.) είναι μια τεράστια αιτία θανάτου των αγελάδων στη γαλακτοπαραγωγή, σύμφωνα με τα τελευταία νούμερα, υπολογίζεται το 10% των θανάτων. Ειδικοί στην ευζωία των ζώων συμφωνούν ότι δημιουργεί σημαντικό πόνο και στρες στις αγελάδες και έχει επίπτωση σε όλους τους τομείς της ζωής τους. Ο μέσος αριθμός των παθήσεων των ποδιών των αγελάδων σε ένα κοπάδι είναι περίπου 17% – παρόλο που σε μερικά αυτός ο αριθμός φτάνει το 49%.
Το Συμβούλιο Ευζωίας Εκτρεφόμενων Ζώων ισχυρίστηκε στην πρόσφατη αναφορά τους: «Δεν υπάρχουν στοιχεία ότι τα περιστατικά πάθησης των ποδιών (lameness) βελτιώθηκαν σε σχέση με την προηγούμενη δεκαετία.»
 
Η πάθηση των ποδιών είναι εξαιρετικά επίπονη, συχνά συγκρίνεται με τον πόνο που ένας άνθρωπος θα αισθανόταν αν περπατούσε γρήγορα με τα νύχια. Όμως επειδή πολλές αγελάδες που πάσχουν από αυτό εξακολουθούν να παράγουν γάλα πολύ ικανοποιητικά για τους κτηνοτρόφους, εξαναγκάζονται να συνεχίσουν να ζορίζονται παρά τον τρομερό τους πόνο.
Οι παθήσεις των ποδιών, προκύπτουν κατά 80% εξαιτίας προβλημάτων των πελμάτων και κατά 20% εξαιτίας βλαβών στα πόδια. Έλκη στα πέλματα (sole ulcers, laminitis), ασθένειες των νυχιών (white line disease) και πληγές στο δέρμα (digital dermatitis) είναι τα πιο συνηθισμένα προβλήματα στα πόδια και προκαλούνται από ένα μεγάλο αριθμό πολύπλοκων παραγόντων. Η πλειοψηφία των παθήσεων των ποδιών συμβαίνει εξαιτίας της σωματικής βλάβης από τους στενούς θαλάμους και από τραυματισμούς κατά τον τοκετό.
 
Μαστίτιδα
 
Η μαστίτιδα είναι μια οδυνηρή βακτηριακή μόλυνση των μαστών που επηρεάζει περίπου το 30% των αγελάδων στη Βρεττανία, με ένα εκατομμύριο περιστατικά κλινικής μαστίτιδας να εμφανίζονται στο Ηνωμένο Βασίλειο κάθε χρόνο. Οι 40 με 65 αγελάδες από τις 100 υποφέρουν από κλινική μαστίτιδα κάθε χρόνο με περίπου το ένα τέταρτο αυτών να είναι επαναλαμβανόμενα περιστατικά. Ενώ η κλινική μαστίτιδα έχει εμφανή συμπτώματα όπως  πρησμένους, σκληρούς μαστούς και αποχρωματισμένο ή σβωλιασμένο γάλα, η μαστίτιδα μπορεί επίσης να προκύψει σε υποκλινική μορφή χωρίς εμφανείς αλλαγές στους μαστούς ή το γάλα, κάνοντας αδύνατο να εκτιμηθεί ο αριθμός αυτών των περιπτώσεων.
 
Η μαστίτιδα είναι η πιο συνηθισμένη ασθένεια στις «γαλακτοπαραγωγές» αγελάδες και είναι ένα τεράστιος λόγος για πρόωρο θάνατο. Το 2011, το 17% των αγελάδων πέθαναν λόγω μαστίτιδας. Και η ασθένεια είναι πολύ μακριά από την ύφεσή της – όπως οι ειδικοί στην υγεία των «κτηνοτροφικών» ζώων προειδοποιεί: «Η επικράτηση της υποκλινικής μαστίτιδας είναι μεγαλύτερη τώρα απ’ ότι το 1997.»
 
Οι παθογόνοι μικροοργανισμοί στη μαστίτισα (μικροσκοπικοί οργανισμοί που προκαλούν τη μόλυνση), από τους οποίους υπάρχουν πάνω από 200, ανήκουν σε μία από τις δυο κατηγορίες: μολυσματικοί ή περιβαλλοντικοί. Ο Στρεπτόκοκκος uberis και η Εσερίχεια Κόλι (E. coli) είναι κατα πολύ οι πιο συνηθισμένες αιτίες μαστίτιδας και είναι και οι δύο περιβαλλοντικοί παθογόνοι μικροοργανισμοί, που ευδοκιμούν στην ακαθαρσία, τα υγρά στρώματα και τα κτίρια με κακό εξαερισμό. Και οι δύο είναι μεταδοτικοί και οι περιβαλλοντικοί παθογόνοι μικροοργανισμοί μπορούν να μεταδοθούν από αγελάδα σε αγελάδα μέσω των μηχανημάτων αρμέγματος. Η αποτυχία στην αντιμετώπιση της περιβαλλοντικής μαστίτιδας είναι κυρίως εξαιτίας της αύξησης του μεγέθους των κοπαδιών και της πολύ υψηλής παραγωγής της σύγχρονης αγελάδας στη γαλακτοπαραγωγή.
 
Ο εγκλεισμός επίσης μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή των θηλών – οι μεγάλες αγελάδες σε στενούς θαλάμους πιέζουν τα πόδια τους στο διπλανό θάλαμο και κατά λάθος συνθλίβουν τα στήθη της αγελάδας που βρίσκεται σε αυτόν. Η παρενόχληση ενός κοπαδιού, είτε με την προσθήκη νέων μελών είτε με το διαχωρισμό τους σε μικρότερες ομάδες, μπορεί να τις οδηγήσει στο να παλέψουν και να τραυματιστούν οι μαστοί τους. Σοβαροί τραυματισμοί των θηλών, όπως ολική αποκοπή θηλών, είναι αναπάντεχα συνηθισμένη στα κοπάδια.
Η μαστίτιδα αντιμετωπίζεται συνήθως με αντιβιοτικά που εφαρμόζονται απευθείας στις θηλές αλλά τα βακτήρια που είναι ανθεκτικά στα αντιβιοτικά εξελίσσονται πολύ γρήγορα.
 
Πύον
 
Όταν υποφέρει μια αγελάδα από μαστίτιδα, το σώμα της παράγει μεγάλες ποσότητες λευκών αιμοσφαιρίων που πηγαίνουν στους μαστούς για να πολεμήσουν τη μόλυνση. Πολλά από αυτά τα κύτταρα, μαζί με νεκρά κύτταρα από τα εσωτερικά τοιχώματα των μαστών, εκκρίνονται μαζί με το γάλα, και όσο μεγαλύτερη η μόλυνση τόσο μεγαλύτερος ο αριθμός αυτών των «σωματικών» κυττάρων στο γάλα. Οι επεξεργαστές γαλακτοκομικών χρησιμοποιούν μετρητές σωματικών κυττάρων για να αποφασίσουν σε ποια τιμή θα πληρώσουν το γάλα που αγοράζουν από τους κτηνοτρόφους, επιβάλλοντας οικονομικές κυρώσεις για γάλα με υψηλές μετρήσεις σε σωματικά κύτταρα.
 
Κατά τους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γάλα με μέτρηση σωματικών κυττάρων μέχρι 400 εκατομμύρια το λίτρο μπορεί να πουληθεί για ανθρώπινη κατανάλωση. Μερικοί κτηνοτρόφοι τα’ί’ζουν τα μοσχαράκια με το γάλα που υπερβαίνει αυτό το όριο.
 
Υπογονιμότητα
 
Η δυσμενής ζωή που οι αγελάδες βιώνουν στη γαλακτοπαραγωγή, προκαλεί τόσο ταχεία σωματική κατάρρευση που ένας ανησυχητικά μεγάλος αριθμός νεαρών ζώων δολοφονούνται εξαιτίας της υπογονιμότητας (αν δεν μπορούν να μείνουν έγκυες, δε θα μπορέσουν να παράγουν γάλα). Ένας ρυθμός θανάτωσης 25% είναι ο συνηθισμένος για τις περισσότερες γαλακτοκομικές φάρμες και η υπογονιμότητα είναι ο κυριότερος παράγοντας.
 
Παρόλο που η υπογονιμότητα από μόνη της δεν είναι πρόβλημα ευημερίας, είναι ένας δείκτης κακής διαβίωσης που έχει ως αποτέλεσμα τη σωματική εξόντωση. Ακόμα και το Συμβούλιο Ανάπτυξης Γάλακτος επιβεβαίωσε ότι «η ώθηση προς την αύξηση της απόδοσης του γάλακτος έχει κατά ένα μέρος ως αποτέλεσμα τη μειωμένη γονιμότητα».
 
Για να καταπολεμήσουν την υπογονιμότητα, η χρήση φαρμάκων γονιμότητας είναι τώρα πολύ διαδεδομένη στις γαλακτοκομικές φάρμες. Στις αγελάδες χορηγούνται ορμόνες για να τις κάνουν να αυξήσουν τις πιθανότητες σύλληψης, αλλά είναι και ένα εργαλείο διαχείρισης του κοπαδιού για να βεβαιώσουν ότι τα μοσχαράκια συλλαμβάνονται και γεννιούνται περίπου την ίδια περίοδο.

098f3-cow-on-factory-farm-peta-owned

 

 Μεταφρασμένο άρθρο από White Lies

Copyright © 2014-2016 Vegan for life Greece® All Rights Reserved.
Aπαγορεύεται η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση,  «μεταφόρτωση» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά ή περιληπτικά χωρίς την  προηγούμενη συναίνεση της Vegan for life Greece.
Eπιτρέπεται η αναδημοσίευση υλικού για λόγους προβολής γεγονότων και δραστηριοτήτων της VFLG, με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρεται η πηγή και δε θα θίγονται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν θα τροποποιούνται, αλλοιώνονται ή διαγράφονται εμπορικά σήματα.
Ό,τι άλλο περιλαμβάνεται στις ηλεκτρονικές σελίδες του παρόντος ιστότοπου και αποτελεί κατοχυρωμένα σήματα και προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων, ανάγεται στη δική τους σφαίρα ευθύνης και ουδόλως έχει να κάνει με τον ιστότοπο της VFLG.

Advertisements